W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w 2005 roku prowadził działalność gospodarczą, w której uzyskał zafakturowany przychód ze sprzedaży towarów do firmy, która nie zapłaciła należności. Od wystawionej faktury, nie zapłaconej przez odbiorcę, zapłacono podatek dochodowy od osób fizycznych.

W 2006 roku Wnioskodawca wniósł aportem do spółki jawnej przedsiębiorstwo, prowadzone wcześniej w ramach własnej działalności gospodarczej. Spółka jawna ma czterech udziałowców którymi są: Wnioskodawca, małżonka Wnioskodawcy jako osoba współpracująca, brat Wnioskodawcy - prowadzący własną działalność gospodarczą, którą wniósł do spółki jawnej, małżonka brata Wnioskodawcy.

W 2007 roku w spółce jawnej należności wniesione aportem zostały objęte postępowaniem układowym. W ramach zatwierdzonego układu zredukowano część należności. Wartość zredukowanej należności w postępowaniu układowym dłużnika, spółka jawna zaliczyła w pozostałe przychody operacyjne. Wnioskodawca podaje, że każdy z czterech udziałowców posiada 25% udziałów.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy postąpi słusznie jeśli zaliczy kwotę zredukowanej należności w ramach postępowania układowego dłużnika do kosztów uzyskania przychodów w 2007 roku, skoro przychód należny powstał w firmie prowadzonej w ramach działalności gospodarczej, wniesionej aportem do spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Jak prawidłowo ustalić koszty uzyskania przychodów w 2007 roku dla każdego z czterech udziałowców?
2. Czy spisana część należności, będzie kosztem uzyskania przychodów dla pozostałych trzech udziałowców?

Zdaniem Wnioskodawcy, analizując postanowienia zawarte w art. 23 ust. 1 pkt 41 oraz pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), uwzględniając fakt, że spółka jawna przejęła wszystkie zobowiązania oraz należności, należy stwierdzić, że spisane należności stanowią koszty uzyskania przychodów dla każdego z udziałowców.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm), spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31.

Stosownie do art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Zatem na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, należy ustalić dochody dla każdego wspólnika, zgodnie z zasadą proporcjonalnego podziału przychodów i kosztów związanych z nowo powstałym przedsiębiorstwem.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, należy uznać, że wielkość kosztów jak i przychodów przypadających na wspólnika będzie wyznaczona przez jego udział w jakim partycypuje zarówno w przychodach jak i kosztach Spółki, czyli po 25% dla każdego wspólnika spółki.

Treść art. 23 ust. 1 pkt 41 ww. ustawy stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 14 zostały zarachowane jako przychody należne.

W związku z powyższym podatnik ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zredukowaną wartość wierzytelności, pod warunkiem, że została ona uprzednio zarachowana jako przychód należny.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, iż w spółce jawnej zredukowana wierzytelność nie była zarachowana jako przychód należny, w związku z powyższym nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, w przedmiotowej spółce jawnej.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem takich wierzytelności nieściągalnych, które uprzednio na podstawie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została uprawdopodobniona.

Mając na uwadze przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący stan prawny, stwierdzić należy, iż w spółce jawnej nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w przepisie art. 23 ust. 1 pkt 41 oraz art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego też kwoty zredukowanej należności, oraz udokumentowane wierzytelności nieściągalne, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w spółce jawnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.