W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Firma inwestycyjna zarządzając portfelami swoich klientów, w skład w których wchodzą maklerskie instrumenty finansowe, prowadzi działalność maklerską w rozumieniu art. 69 ust. 2 pkt 4 ustawy z 29.07.2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Zarządzanie portfelem polega na podejmowaniu i realizacji decyzji inwestycyjnych na rachunek klienta w ramach portfela. Decyzje te podejmowane i realizowane są bez uzyskiwania przez firmę inwestycyjną każdorazowej zgody klienta. Zarządzanie portfelem obejmuje między innymi:

• nabywanie i zbywanie instrumentów finansowych
• subskrybowanie i zapisy na instrumenty finansowe
• realizowanie praw wynikających z posiadania instrumentów finansowych
• zawieranie transakcji terminowych
• lokowanie środków na rachunku bankowym
• dokonywanie transferów aktywów pomiędzy rachunkami klienta.
  
  

Zarządzanie aktywami klienta odbywa się za pośrednictwem domu maklerskiego, któremu firma inwestycyjna zleca dokonywanie konkretnych operacji finansowych. Zyski są opodatkowane na podstawie art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stawką w wysokości 19 %. Z tytułu zarządzania ich aktywami klienci uiszczają opłatę tzw. za zarządzanie stanowiącą dochód firmy inwestycyjnej. Opłata ta równa się procentowemu udziałowi w zarządzanych aktywach, a pokrywana jest ze środków pieniężnych wychodzących w skład portfela klienta.

Jedna z firm inwestycyjnych - XYZ, wystąpiła ze swojej strony do Ministerstwa Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w ww. zakresie. Jako dodatkowy argument podano przychylną interpretacje Ministra Finansów z dnia 18.03.2004 r. - sygn. PB5/RD-033-2-106/04. W dniu 14.02.2008 Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu udzielił w imieniu Ministra Finansów odpowiedzi na złożony wniosek. W odpowiedzi stanowisko Wnioskodawcy, aby tzw. opłaty za zarządzanie stanowiły koszt niezbędny do uzyskania przychodu, uznane zostało za prawidłowe. Wnioskodawczyni załączyła treść interpretacji Ministra Finansów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opłata za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych pobierana od klientów przez firmę inwestycyjna działającą w oparciu o art. 69 ust.2 pkt 4 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni opłaty ponoszone przez osobę lokującą opodatkowane dochody za pośrednictwem firm uprawnionych do inwestowania przynoszącego zyski, od których płacony jest podatek dochodowy, powinny stanowić koszt uzyskania tych dochodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z uwagi na użyte w cytowanym przepisie sformułowanie "w celu osiągnięcia przychodów" wymagany jest bezpośredni związek pomiędzy poniesionym kosztem, a osiągniętym przychodem. W konsekwencji powyższego istotną przesłanką zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego między tym wydatkiem, a osiągniętym przychodem.

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu przyjmuje się wydatki, m. in. koszty poniesione przez podatnika w roku podatkowym związane z obsługą rachunku przez biuro maklerskie w celu uzyskania przychodu, np.: koszty prowizji, w tym prowizji kupna i sprzedaży, poniesione w danym roku związane z prowadzeniem lub założeniem rachunków, koszty transferu, koszty zdeponowania papierów itp.

Zarządzanie aktywami klientów za pośrednictwem domu maklerskiego jest procesem podejmowania decyzji i ich realizacji, opartym na wiedzy, doświadczeniu i umiejętnościach, co zrobić, w jakim momencie oraz perspektywie czasowej z danym instrumentem finansowym. Zatem w istotnym zakresie determinuje ono możliwość i zakres uzyskania przychodu z obrotu instrumentami finansowymi.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w wyniku zarządzania portfelem przez biuro maklerskie zostaje osiągnięty przychód określony przez Wnioskodawczynię jako "zyski", a z tytułu zarządzania aktywami klienci uiszczają tzw. opłatę za zarządzanie równą procentowemu udziałowi w zarządzanych aktywach, pokrywaną ze środków pieniężnych wchodzących w skład portfela klienta, która stanowi dochód firmy inwestycyjnej. Powyższe oznacza, iż występuje związek przyczynowo-skutkowy między uzyskanym przychodem, a usługą zarządzania.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i powołane przepisy prawne należy stwierdzić, iż przedmiotowa opłata za zarządzenie portfelem instrumentów finansowych stanowi koszt uzyskania przychodów, ponieważ odpowiada kryteriom określonym w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

Ponadto na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.