W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką cywilną, której wspólnikami są radcy prawni, którzy należą do samorządu zawodowego. Przynależność do samorządu wiąże się z obowiązkiem opłacania składek członkowskich, które płacone są miesięcznie. W składce radcowskiej wyodrębniona jest kwota, odprowadzana przez samorząd zawodowy do ubezpieczyciela tytułem składki ubezpieczenia oc danego radcy prawnego w zakresie wykonywania tego zawodu.

Zawód radcy prawnego wykonywany jest w ramach kancelarii - spółki cywilnej, co w gruncie przepisów podatkowych traktowane jest jako prowadzenie działalności gospodarczej. Spółka jest płatnikiem podatku VAT, prowadzona jest książka przychodów i rozchodów. Wspólnicy opłacają podatek dochodowy zgodnie z zasadami określonymi w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy możliwe jest zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów składek opłacanych przez wspólników z tytułu przynależności do samorządu zawodowego radców prawnych?
2. Czy składki te stanowią dla wspólników koszt uzyskania przychodu uzyskiwanego z działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług prawniczych, prowadzonej w formie kancelarii radców prawnych, będącej spółką cywilną?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, przynależność radców prawnych do samorządu zawodowego jest obowiązkowa, warunkuje ona możliwość wykonywania zawodu radcy prawnego, a w związku z tym prowadzenia kancelarii.

Zgodnie z art. 63 ww. ustawy, działalność samorządu jest finansowana:

• ze składek radców prawnych i aplikantów radcowskich, opłat związanych z postępowaniem w sprawie wpisu na listę radców prawnych i aplikantów radcowskich oraz kar pieniężnych,
• z dochodów z innych źródeł, a w szczególności z dotacji i subwencji oraz spadków i darowizn.

Wnioskodawca podaje, iż zgodnie z art. 60 pkt 11 ww. ustawy, do zakresu działania Krajowej Rady Radców Prawnych należy określanie składki członkowskiej.

Natomiast, zgodnie z art. 29 pkt 4a ww. ustawy, skreślenie z listy radców prawnych następuje w wypadku nieuiszczenia składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok.

W myśl art. 22 cytowanej ustawy, radca prawny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu zawodu.

Wnioskodawca podaje, iż bez uiszczenia składek członkowskich nie może uprawiać zawodu radcowskiego, tj. generować przychodów w przypadku zawodu wykonywanego w ramach kancelarii, będącej formą prowadzenia działalności gospodarczej. Wydatek na składki członkowskie jest wydatkiem, który umożliwia istnienie źródła przychodów i warunkuje uzyskiwanie przychodów z działalności gospodarczej, prowadzonej w formie kancelarii radców prawnych. Zdaniem Wnioskodawcy, za zaliczeniem składki radcowskiej w koszty uzyskania przychodów przemawia fakt, iż jest ona w części przeznaczona na finansowanie obowiązkowego ubezpieczenia radców od odpowiedzialności cywilnej, jaką mogą oni ponosić w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej - prowadzeniem kancelarii radców prawnych w formie spółki cywilnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle przepisu art. 23 ust. 1 pkt 30 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa z wyjątkiem:

1. wpłat podatników prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,
2. składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne; jeżeli przedsiębiorca nie wypłacał tych wynagrodzeń, kwota składek zaliczana do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej kwocie 114 zł.

Jednak pewne grupy zawodowe są zobowiązane do zapłaty składek członkowskich na rzecz organizacji zrzeszających osoby wykonujące dany zawód. Osoby te mają prawo zaliczenia zapłaconej kwoty składek w koszty uzyskania przychodu, ponieważ przynależność do organizacji jest obowiązkowa i jest warunkiem prowadzenia danej działalności. Składki są więc wpłacane w celu osiągnięcia przychodu. Takimi grupami zawodowymi są m.in. radcowie prawni i aplikanci radcowscy. Obowiązek przynależności do izby radców prawnych - jak wskazał Wnioskodawca - reguluje ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.)

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, iż jej nieopłacenie powoduje utratę możliwości uzyskania przychodów z tej działalności, składki opłacane przez Wnioskodawcę z tytułu przynależności do samorządu zawodowego radców prawnych stanowią, zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług prawniczych.

Wydatek ten nie jest też wymieniony w art. 23 ust. 1 ww. ustawy, tj. katalogu kosztów nie stanowiącym kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie mając na uwadze, iż wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczył stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla poszczególnych wspólników Spółki. Uregulowania tej ustawy dotyczą bowiem podatników, którymi są osoby fizyczne. Wniosek natomiast złożyła spółka cywilna, która w świetle zawartych w niej przepisów nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podatnikami zaś są poszczególni wspólnicy.

Mając powyższe na uwadze informuje się, że uzyskanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wszystkich wspólników możliwe jest poprzez złożenie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z wypełnieniem wszystkich warunków określonych w art. 14b i 14f ustawy Ordynacja podatkowa przez poszczególne osoby fizyczne - wspólników.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.