W przedmiotowym wniosku zawarto również zapytanie w sprawie podatku od nieruchomości. W związku z tym - na podstawie art. 171 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dnia 2 stycznia 2008 r. pismeo numerze ILPB1/415-232/07-2/AG zawiadomiono, że podniesione w tym zakresie żądanie nie zostanie rozpatrzone przez tutejszy organ. Stosownie bowiem do treści art. 14j § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, właściwym organem podatkowym w tych sprawach jest wójt gminy X, do którego Wnioskodawca powinien wnieść odrębne podanie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca nabywa i sprzedaje we własnym imieniu oraz na własny rachunek nieruchomości, które są towarem handlowym. W związku z powyższym są one zaewidencjonowane jako towary, nie zaś jako środki trwałe, służące do prowadzenia działalności gospodarczej. Na przedmiotowych nieruchomościach nie jest prowadzona działalność gospodarcza.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zapłacona przez Wnioskodawcę kwota podatku od nieruchomości w całości jest kosztem uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, cała kwota zapłaconego podatku od nieruchomości stanowi koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Jak wynika z powyższego, zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów określonego wydatku wymaga łącznego spełnienia trzech podstawowych przesłanek, które zakładają, że:

• wydatek musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
• wydatek ten nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ustawy,
• powinien być właściwie udokumentowany.

Zaliczenie konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od powiązania poniesionego kosztu z działalnością podatnika. Musi więc istnieć bezpośredni lub chociażby tylko potencjalny związek przyczynowy między wydatkiem a uzyskanym przychodem, bądź też między wydatkiem a istnieniem (zachowaniem) źródła przychodów. Kolejnym warunkiem jest właściwe udokumentowanie tego wydatku. Przesłanki te muszą być przy tym spełnione łącznie.

Podatek od nieruchomości nie został wymieniony w katalogu zawartym w przepisach art. 23 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatek wyłączony z możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, wydatek poniesiony na opłacenie podatku od nieruchomości, będących towarem handlowym, stanowi koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.