W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W lipcu 2007 roku wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie projektowania, nadzoru i wykonawstwa budowlanego. Do ewidencji środków trwałych wprowadził samochód osobowy, który jest używany na potrzeby firmy. Samochód zakupił za granicą przed rozpoczęciem działalności gospodarczej. Samochód był uszkodzony (karoseria, silnik). Wydatków poniesionych na remont pojazdu nie może udokumentować, ponieważ nie ma faktur. Po wprowadzeniu pojazdu do ewidencji środków trwałych, jego wartość początkowa na potrzeby amortyzacji została ustalona w sposób określony w art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli według cen rynkowych samochodu tego samego rodzaju, z grudnia roku poprzedzającego rok wprowadzenia środka trwałego do ewidencji. Wycena wartości początkowej wykonana została w oparciu o polisę ubezpieczenia komunikacyjnego AC.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wartość początkową pojazdu można ustalić na podstawie art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku wprowadzenia do majątku firmy pojazdu zakupionego przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, zakupionego jako uszkodzony, na naprawę którego nie ma dowodów poniesionych wydatków?

Zdaniem wnioskodawcy osoba fizyczna dokonująca remontu samochodu, nie ma obowiązku przechowywania dokumentów, faktur określających poniesione wydatki. Jeśli remont był przeprowadzony przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, gdy podatnik nie wiedział, że założy firmę i będzie chciał wykorzystywać pojazd do prowadzenia działalności gospodarczej. Przy braku dowodów poniesionych wydatków na remont, wartość początkową pojazdu powinno się ustalić na podstawię art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli według cen z grudnia roku poprzedzającego rok wprowadzenia środka trwałego do ewidencji. Takie stanowisko zajął w podobnej sprawie Urząd Skarbowy Kraków-Podgórze w piśmie z dnia 1 lipca 2005r. PD/71/05/R1/

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 22g ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) - jeśli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji, o której mowa w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji oraz stanu i stopnia ich zużycia.

W złożonym wniosku wskazano, iż wycena wartości początkowej samochodu wykonana została w oparciu o polisę ubezpieczenia komunikacyjnego AC. Jeśli wycena ta spełnia warunki określone w cytowanym powyżej przepisie to przyjęcie w ten sposób określonej wartości początkowej środka trwałegojest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.