Pytanie:

Czy spółka cywilna może uznać za środek trwały wprowadzony aportem do swojego majątku lokal mieszkalny zakupiony przez małżonków będących jednocześnie wspólnikami tej spółki i od jego wartości dokonywać odpisów amortyzacyjnych

• stanowisko przedstawione w ww. wniosku jest nieprawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.

W 2006 roku wspólnie zakupili lokal mieszkalny w celu osiągania przychodów z tytułu wynajmu w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez ww. spółkę. W akcie notarialnym jako nabywcy nieruchomości zostali wymienieni oboje małżonkowie. Następnie ww. lokal został wprowadzony aportem do majątku spółki, w drodze zmiany umowy spółki. Czynność ta została zgłoszona do opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w deklaracji PCC-1. (deklarację złożono w tut. Urzędzie 11.06.2006 roku).

W złożonym wniosku podatnik pyta, czy spółka cywilna może uznać za środek trwały wprowadzony aportem do swojego majątku lokal mieszkalny zakupiony przez małżonków będących jednocześnie wspólnikami tej spółki i od jego wartości dokonywać odpisów amortyzacyjnych.

Zdaniem podatnika spółka cywilna może przyjąć zakupiony przez małżonków lokal mieszkalny za środek trwały i od jego wartości dokonywać odpisów amortyzacyjnych.

Spółka cywilna jest spółką osobową, organizacją wspólników związanych wspólnością celu gospodarczego i współwłasnością w odniesieniu do zgromadzonego majątku spółki. Majątek ten stanowi wspólność wszystkich wspólników na zasadach współwłasności łącznej i jest niepodzielny w okresie trwania spółki. Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23.04.1964 roku - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług, przy czym domniemywa się, że wkłady wspólników mają jednakową wartość (art. 861 § 1 i 2 ww. Ustawy). Zgodnie z art. 158 ww. ustawy Kodeks cywilny umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

Stosownie do postanowień art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 1 ust 3 ustawy z dnia 09.09.2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2005r. Nr 41, poz. 399 z późn. zm.) podatkowi temu podlega czynność zmiany umowy spółki osobowej związana z wniesieniem lub podwyższeniem wniesionego do spółki wkładu, która powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego. Na podstawie art. 10 ust. 1 ww. ustawy podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika. Zgodnie z art. 10 ust. 2 cyt. ustawy notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.

W myśl art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, późn. 176 z późn. zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

• o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Analizując powyższe stwierdzić należy, że zakupiony przez małżonków lokal mieszkalny jest ich osobistą własnością. Nie może on zostać uznany za środek trwały w spółce cywilnej, gdyż jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, nie stanowi własności spółki (nie został wniesiony do jej majątku aktem notarialnym). Tym samym nie ma podstaw do zaliczania w koszty uzyskania przychodów spółki wartości odpisów amortyzacyjnych od tego lokalu.