|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: amortyzacja, kredyt bankowy, stawka amortyzacyjna, środek trwały, umowa przedwstępna, wynajem | |
| Data: 2007-10-05 | |
 W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca w dniu 13 czerwca 2006 r. umową przedwstępną ustanowienia odrębnej własności lokalu nabył nieruchomość lokal mieszkalny, który sfinansowany został w 99,8% kredytem zaciągniętym w banku we frankach szwajcarskich ( umowa kredytowa z dnia 26 lipca 2006 r.) Umowa przedwstępna nabycia nieruchomości została potwierdzona aktem notarialnym, umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego z dnia 14 grudnia 2006 roku. Z dniem 18 stycznia 2007 r. podatnik rozpoczął wynajem ww. lokalu mieszkalnego. W ciągu 2007 roku rozliczał podatek od osiągniętych przychodów z najmu w oparciu o ustawę z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, co zostało potwierdzone złożonym do Urzędu Skarbowego oświadczeniem o wyborze formy opodatkowania na 2007 r. W związku z zakupem, utrzymaniem i najmem nieruchomości wnioskodawca ponosi następujące koszty:
podatek od nieruchomości, fundusz remontowy,
użytkowania lokalu. Wnioskodawca od początku 2008 roku chciałby rozliczać przychody z najmu na zasadach ogólnych, określonych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych / Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze. zm./ W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Odpowiedź na pytanie pierwsze stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Pana w zakresie pytania drugiego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją. Zdaniem wnioskodawcy, rozliczenia wydatków i kosztów ponoszonych przez podatników osiągających przychody z najmu należy dokonywać w oparciu o art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Artykuł ten stanowi, że kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle powyższego artykułu, aby wydatek/koszt mógł być uznany za koszt podatkowy, nie może znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartych w art. 23 ww. ustawy. Ponadto musi być spełniony również warunek, że wydatek ma związek z prowadzoną działalnością, jego poniesienie ma bądź może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu (jego powstanie lub zwiększenie). Poniesione wydatki powinny pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem uzyskiwanym z tytułu najmu. Wnioskodawca uważa, iż w intencji ustawodawcy charakteru związku przyczynowo-skutkowego nie należy zawężać do związków bezpośrednich. Istnieją sytuacje, w których wydatek jest jedynie pośrednio związany z przychodami. Kosztem uzyskania przychodów w ocenie wnioskodawcy powinny być zatem wszelkie koszty/wydatki, które można uznać za poniesione w celu zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Żadna z kategorii kosztów wymieniona przez stronę w stanie faktycznym nie jest wymieniona w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów w art. 23. Uważa, że wszystkie z wymienionych powyżej, ponoszonych kosztów związanych z lokalem są związane z przychodami osiąganymi z najmu w sensie związku przyczynowo-skutkowego, który wyraża się w gwarantowaniu funkcjonowania źródła przychodów w teraźniejszości i przyszłości tzn. ich poniesienie ma bądź może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu (jego powstanie lub zwiększenie), a nie poniesienie może lub mogłoby spowodować zaprzestanie osiągania przychodów z najmu. Wnioskodawca wyraża pogląd, iż kosztem uzyskania przychodów z najmu mogą być wszystkie wymienione przez niego koszty związane z zakupem, utrzymaniem i wynajmem nieruchomości-lokalu t. j.
podatek od nieruchomości, fundusz remontowy,
użytkowania lokalu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Należy zaznaczyć, iż wnioskodawca w treści wniosku powołał art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku. Od 01.01.2007 r. treść art. 22 ust.1 ww. ustawy jest następująca "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.(...) Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock |
|
| 2007-10-05 |