Pytanie:

Czy prowadząc działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych i świadcząc usługi transportowe przysługują Podatnikowi diety z tytułu podróży służbowych, które może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Wnoszący zapytanie przedstawił stan faktyczny z którego wynika, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług transportowych, polegających na przewożeniu towarów na terenie wielu państw Unii Europejskiej. Siedzibą firmy jest miasto Kraków.

Zapytanie podatnika dotyczy, możliwości uznania za koszt uzyskania przychodów diet z tytułu podróży służbowych.

Zdaniem podatnika w/w wydatki stanowią koszt uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz obowiązujących przepisów prawa podatkowego, tut. organ podatkowy stwierdza co następuje:

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), do kosztów uzyskania przychodów z poszczególnego źródła, zalicza się wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Sformułowana w powyższym przepisie definicja oznacza w praktyce, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskaniem przychodów za wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust 1 powołanej wyżej ustawy. Jednakże aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wydatek ten powinien być racjonalnie i gospodarczo uzasadniony, a jego poniesienie prawidłowo udokumentowane.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 52 cytowanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra tj. w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Wobec powyższego Podatnik jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych i odbywająca podróże służbowe poza granicami kraju może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów wartość diet za czas tych podróży służbowych do wysokości przysługującej pracownikom zgodnie z powołanymi wyżej rozporządzeniami.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 września 2005 r. sygn. akt FSK 2175/04 stwierdził, że osoby prowadzące działalność gospodarczą z tytułu odbywania podróży służbowych nie mogą rozliczyć w kosztach uzyskania przychodu kosztów faktycznie poniesionych z tytułu zwiększonych wydatków na koszty utrzymania, lecz mogą się rozliczyć tylko swoistym "ryczałtem" - wartością diet za czas podróży służbowej przysługującej pracownikom.

Powołana ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia podróży służbowej. Definicję podróży służbowej (delegacji) zawiera art. 77/5 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), z którego wynika, że podróżą służbową jest wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy pracownika.

W świetle powyższego podróżą służbową będzie wyjazd podjęty na polecenie właściciela firmy albo przez samego właściciela w celu wykonania pojedynczego zadania, odbywa się poza miejscowością, w której znajduje się siedziba firmy albo też poza miejscem, które zostało określone przez właściciela firmy jako miejsce wykonywania obowiązków umownych, a wyjazd ten jednocześnie ma związek z wykonywaniem zadań służbowych (wiążących się z działalnością firmy).
Za zagraniczną podróż służbowa należy uznać wykonywanie bezpośrednio przez przedsiębiorcę zadań poza granicami kraju.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych na terenie wielu państw Unii Europejskiej i wykonuje zadania służbowe poza miejscowością w której znajduje się siedziba firmy, a zatem mając na uwadze cytowane wyżej przepisy tutejszy Organ podatkowy podziela stanowisko Pana, iż przysługuje Panu prawo do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu wartości diet za czas podróży służbowych.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę.
Stosowanie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla Wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5 tej ustawy.

Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Śródmieście w terminie 7 dni od daty doręczenie niniejszego postanowienia.