W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą m.in. w formie spółki jawnej wspólnie z żoną, a udziały wspólników wynoszą po 50%. Przedmiotem działalności spółki jawnej jest wynajem lokali oraz przygotowywanie terenu pod budowę. W 2006 r. wspólnicy spółki jawnej (małżonkowie) wnieśli do spółki jawnej aport w postaci środka trwałego tj. udziału w lokalu mieszkalnym w wysokości 727/1000 części nieruchomości. Zakup wniesionego aportem środka trwałego został w 2004 r. w całości sfinansowany kredytem bankowym hipotecznym, zaciągniętym przez małżonków (wspólników) w walucie obcej (CHF). Wniesiony środek trwały - lokal jest wynajmowany na cele działalności gospodarczej, a odpisy amortyzacyjne zaliczane są do kosztów uzyskania przychodu spółki. Spółka, w związku z wynajmem przedmiotowego lokalu uzyskuje przychody.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki i różnice kursowe od kredytu hipotecznego zaciągniętego w walucie CHF przez małżonków na zakup nieruchomości w 2004 r. i wniesionej aportem do spółki jawnej w 2006 r. zapłacone przez wspólników a nie przez spółkę, od dnia przyjęcia na stan środków trwałych stanowią koszt uzyskania przychodu w spółce jawnej?

Zdaniem Wnioskodawcy zarówno zapłacone odsetki od kredytu hipotecznego przez wspólników, jak i zrealizowane różnice kursowe powstałe przy spłacie poszczególnych rat kredytu hipotecznego w walucie CHF stanowią koszty uzyskania przychodu spółki jawnej. Poza tym spółka uzyskuje co miesiąc przychody z tytułu wynajmu przedmiotowej nieruchomości, stąd istnieje bezsporny związek kosztów w postaci odsetek i różnic kursowych z uzyskiwanymi przychodami z działalności gospodarczej. W opinii Wnioskodawcy, przepisy prawa podatkowego nie uzależniają zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek i różnic kursowych, od rodzaju czy nazwy kredytu. Nie jest istotnym to, czy kredyt został zaciągnięty na imię i nazwisko przedsiębiorcy, czy też przez podatnika wspólnie z małżonkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zdefiniowaną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Wśród wydatków, których nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, ustawodawca wymienia:

• naliczone, lecz nie zapłacone odsetki albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) - art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy,
• odsetki, prowizje i różnice kursowe od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji inwestycji - art. 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy.

Zatem, gdy zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez spółkę z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, to odsetki od tego kredytu - o ile nie zwiększają kosztów inwestycji - powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie zapłaty.

Stosownie zaś do art. 24c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Jak wynika z art. 24c ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym, ujemne różnice kursowe, w przypadku kredytów w walucie obcej, powstają, jeżeli wartość:

• kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,
• kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Z kolei, na mocy art. 24c ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 2 pkt 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 4 i 5 stosuje się odpowiednio do kapitałowych rat kredytów (pożyczek).

Zatem w przypadku kredytu zaciągniętego i spłacanego w walucie obcej, przeznaczonego na zakup udziału w nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej, mogą powstać różnice kursowe od spłacanych rat kapitałowych (pomimo, iż same raty stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią kosztu uzyskania przychodu). Różnice te będą miały wpływ na ustalenie przychodów lub kosztów ich uzyskania, w zależności od tego czy będą to różnice dodatnie czy ujemne.

Ponadto, z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wspólnie z małżonką nabył udział w przedmiotowej nieruchomości na zasadzie współwłasności łącznej. Zatem wniesiony do Spółki w formie aportu udział w tejże nieruchomości nastąpił de facto do wspólnego majątku wspólników, mających po 50% udziałów. Wobec tego koszty obsługi kredytu mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu wspólników spółki jawnej.

Reasumując, z wyżej powołanych przepisów wynika, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku można przyjąć, iż koszty obsługi kredytu:

1. odsetki - o ile nie zwiększają kosztów inwestycji, powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich spłaty,
2. powstałe różnice kursowe powinny być zaliczone do przychodów bądź kosztów ich uzyskania.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie różnicuje rodzaju kredytu od którego spłacane są odsetki, ustalane różnice kursowe, ponieważ podstawowy warunek zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi istnienie związku przyczynowo-skutkowego wskazującego, że wykorzystanie zaciągniętego kredytu ma wpływ na wielkość przychodu osiągniętego z działalności gospodarczej, ewentualnie zabezpieczenie lub zachowanie źródła tego przychodu.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż to na podatniku (spółce) spoczywa obowiązek udowodnienia faktu, że pobrane środki (kredyt) zostały przeznaczone na cel związany z przedmiotem działalności.

Mając na uwadze powyższe, zajęte przez Pana stanowisko w zaprezentowanym stanie faktycznym jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 - 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.