Pytanie:

Czy opłata wstępna leasingowa stanowi koszt jednorazowy w momencie jej poniesienia, czy też należy ujmować ją w kosztach firmy proporcjonalnie do długości trwania umowy?

Pismem z dnia 26 czerwca 2007r. zwróciła się Pani z wnioskiem o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w Pani indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Pani zapytanie dotyczy kwestii momentu, w którym zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zaksięgować wydatek na opłatę wstępną, poniesiony w związku z zawartą umową leasingu.

Przedstawiając stan faktyczny sprawy informuje Pani, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług księgowo - podatkowych. W podatkowej księdze przychodów i rozchodów poniesione koszty ewidencjonuje Pani w dacie wystawienia faktury lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania- zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na potrzeby prowadzonej działalności, od miesiąca czerwca 2007r. rozpoczęła Pani użytkowanie samochodu osobowego Toyota Auris na podstawie leasingu operacyjnego. Umowa zawarta została na okres 3 lat i spełnia warunki określone w art. 23b ww. ustawy. Zgodnie z umową leasingu, przed wydaniem pojazdu, w dniu 29.05.2007r. uiściła Pani opłatę wstępną w wysokości 6.147,54 zł netto, na potwierdzenie czego firma leasingowa wystawiła w dniu 01.06.2007r. fakturę VAT. Wymieniony wydatek zaksięgowała Pani w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w całości, w dacie wystawienia faktury.

W złożonym wniosku zawarła Pani pytanie: ,, czy opłata wstępna leasingowa stanowi koszt jednorazowy w momencie jej poniesienia, czy też należy ujmować ją w kosztach firmy proporcjonalnie do długości trwania umowy?"

Pani zdaniem, przedmiotowy wydatek jest w całości kosztem uzyskania przychodów w dacie wystawienia faktury.

Odnosząc się do przedstawionego w piśmie problemu, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łukowie stwierdza, co następuje:

Przez umowę leasingu, zgodnie z art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz.U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej ,,finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo do używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej ,,korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Z treści art. 23b ust. 1 ww. ustawy wynika, że opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 tego artykułu, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:
1)została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 % normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2)suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
Jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia oba warunki zawarte w ww. art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, możliwość zastosowania reguły zawartej w tym przepisie zależy wyłącznie od tego, czy finansujący leasing nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 23b ust. 2 ustawy. Jeżeli firma leasingowa nie korzysta ze zwolnień wymienionych w ww. przepisie, korzystający ma prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów pełnych kwot ustalonych w umowie leasingu, w tym również opłaty wstępnej.

Przy rozliczaniu opłat leasingowych mają zastosowanie ogólne postanowienia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosownie do których, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W związku z powyższym, jeżeli leasingowany samochód będzie służyć pozyskiwaniu przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, to wartość opłaty wstępnej będzie stanowić koszt uzyskania przychodów.

Koszty uzyskania przychodów u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów mogą być ewidencjonowane metodą kasową lub memoriałową.

W myśl ogólnej zasady zawartej w przepisie art. 22 ust. 4 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione (metoda kasowa). Wybór tej metody oznacza, że wydatki zaliczane są do kosztów według daty ich poniesienia, bez względu na to, jakiego okresu dotyczą.

Odrębne zasady księgowania kosztów (metoda memoriałowa) zostały określone w przepisach art. 22 ust. 5 - 5c ustawy, które wprowadzają podział kosztów na koszty bezpośrednie i pośrednie. Dotyczą one podatników prowadzących księgi rachunkowe, ale zgodnie z ust. 6 mają zastosowanie do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.
I tak, zgodnie z ust. 5, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Z kolei ust. 5c art. 22 stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Wyboru metody rozliczania kosztów uzyskania przychodów u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów dokonuje sam podatnik, przy czym, raz wybraną metodę należy stosować stale, w każdym roku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w stosunku do wszystkich kosztów.

We wniosku o interpretację poinformowała Pani, iż prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową.

Przyjęcie tej metody księgowania kosztów oznacza księgowanie kosztów w roku podatkowym w którym zostały poniesione. W takim przypadku, za dzień poniesienia kosztu, zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku), lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

W związku z powyższym, stanowisko Pani w omawianej sprawie należy uznać za prawidłowe.