Pytanie:

Czy naczynia, porcelana, pościel, lampy itp. przedmioty wykorzystywane w działalności gospodarczej stanowią środek trwały i mogą podlegać jednorazowemu umorzeniu w miesiącu oddania ich do używania?

Rozpoczynając rozbudowę hotelu spółka przyjęła, iż wszystkie zakupione w okresie rozbudowy przedmioty zostaną zakwalifikowane jako środki trwałe w budowie.

Zdaniem wnioskodawcy, zakupione w trakcie rozbudowy hotelu i wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej takie składniki majątku jak: naczynia, porcelana, pościel, lampy, firany, obrusy, ręczniki, meble, itd., o planowanym okresie użytkowania dłuższym niż rok stanowią środki trwałe podlegające amortyzacji zaliczonej do kosztów uzyskania przychodu. Wydatki poniesione na nabycie przedmiotów, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł. stanowią koszty uzyskania przychodu w miesiącu oddania ich do użytkowania (jednorazowe umorzenie).

Do przedstawionego stanu faktycznego mają zastosowanie następujące przepisy:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) cyt.: "kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23".

Tak więc, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, to między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie, zwiększenie, bądź funkcjonowanie źródła przychodów. Ponadto wydatek nie może być wymieniony w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym.

Art. 22 ust. 8 ww. ustawy stanowi, iż cyt.: "kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23".

Pojęcie środków trwałych zostało zdefiniowane w części I - Objaśnienia wstępne załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. Nr 112, poz. 1317 z późn. zm.) i są nimi cyt.: "rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki lub oddane do używania na podstawie najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Zalicza się do nich w szczególności:

1. nieruchomości (...),
2. maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
3. ulepszenia w obcych środkach trwałych,
4. inwentarz żywy".

W myśl przepisów art. 22a ust. 1 ww. ustawy cyt.: "amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdane do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi".

Zgodnie z art. 22d ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych cyt.: "podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania".

Z treści art. 22f ust. 3 ww. ustawy wynika, iż cyt.: "odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h - 22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3 500 zł., podatnicy z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo - w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym".

Art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi cyt.: "za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się: w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia".

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz regulacje prawne w tym zakresie, tut. organ podatkowy stwierdza, iż wydatki poniesione przez podatnika na zakup składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, zaliczonych zgodnie z podziałem rodzajowym i zasadami klasyfikacji zawartymi w ww. załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 1999r. Nr 112, poz. 1317 z późn. zm.) do środków trwałych wykorzystywanych przez spółkę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej stanowią koszty uzyskania przychodu.

W przypadku składników majątkowych o wartości początkowej nie przekraczającej 3.500 zł. spółka ma prawo nie zaliczyć ich do środków trwałych - wówczas będzie to wyposażenie, albo też zaliczyć i amortyzować jednorazowo (100%) w miesiącu oddania ich do używania, bądź zgodnie z przepisami art. 22h - 22m w/cyt. ustawy o podatku dochodowym przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik nr 1 do ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.