Pytanie:

dotyczy; zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej wydatków na adaptację pomieszczenia strychowego dla potrzeb prowadzonej działalnosci gospodarczej, dotyczących ocieplania sufitu, tynkowania ścian, wykonania podłóg, wykonania instalacji grzewczej.

Na podstawie art.14a §1 i §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( tj. z 2005r. Dz.U. Nr 8, poz.60 ze zm.) - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Otwocku po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 czerwca 2006r. ( uzupełnionego w dniu 1 lipca 2006r. ) w sprawie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej wydatków na adaptację pomieszczenia strychowego dla potrzeb prowadzonej działalności, dotyczących ocieplenia sufitu, tynkowania ścian, wykonania podłóg, wykonania instalacji grzewczej
p o s t a n a w i a
nie uznać Pani stanowiska w sprawie zaliczenia przedmiotowych wydatków bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż od kilku lat prowadzi Pani działalność gospodarczą we własnym budynku mieszkalnym, w zakresie doradztwa technicznego i systemów jakości. Dla potrzeb tej działalności zamierza Pani zaadaptować pomieszczenie o charakterze strychowym, o powierzchni około 25m#178;. W tym celu zostaną w pomieszczeniu wykonane prace dotyczące ocieplenia sufitu, tynkowania ścian, wykonania podłóg, wykonania instalacji grzewczej.

W ocenie Pani wydatki poniesione na wykonanie powyższych prac są bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu z tytułu działalności gospodarczej i zgodnie z ogólną zasada wyrażoną w art.22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią koszt uzyskania przychodu, bowiem wydatki te nie są wyłączone z kosztów w art.23 ust.1 ustawy, ani w żadnym innym przepisie. W ocenie organu podatkowego stanowisko Pani nie jest prawidłowe.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku chodzi o nakłady poniesione na tę cześć budynku mieszkalnego, która nie była jeszcze wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności a ponadto rodzaj tych nakładów ( wykonanie podłóg, tynków , instalacji grzewczej ) wyraźnie wskazuje, iż mamy do czynienia z początkowymi nakładami mającymi na celu stworzenie stanu umożliwiającego użytkowanie pomieszczenia. O wydatkach na remont zaliczanych bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów można mówić w wypadku odtworzenia stanu obiektu z momentu rozpoczęcia przez podatnika jego użytkowania.

Zatem, jeżeli podejmie Pani decyzję o zaliczeniu wydzielonej części budynku mieszkalnego do środków trwałych, powyższe wydatki będą mogły być odniesione do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Możliwość taka wynika z treści art. 22f ust.4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tj.z 2000r. Dz.U. Nr 14, poz.176 ze zm. ), który stanowi, że jeżeli tylko część nieruchomości, w tym budynku mieszkalnego, jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej - odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości, budynku odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości, budynku.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej, za która uważa się na podstawie art. 22g ust.1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia , albo ustalonej na podstawie ust.10 wartości początkowej budynku mieszkalnego, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych używanej przez właściciela powierzchni użytkowej na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i kwoty 988 zł., przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.

Wskazanych we wniosku wydatków będących wydatkami początkowymi na środek trwały, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszt uzyskania przychodów.

Przedstawiając powyższe stanowisko uwzględniono stan faktyczny wskazany we wniosku i stan prawny obowiązujący w dniu wydania postanowienia.

Na postanowienie przysługuje zażalenie w terminie 7 dnia od dnia jego doręczenia, do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego.