Pytanie:

Zapytanie dotyczy kwestii rozliczenia otrzymanego odszkodowania za skradziony samochód - środek trwały.

Wnioskodawcy został w dniu 26.10.2006 r skradziony samochód stanowiący środek trwały firmy opodatkowanej na zasadach ogólnych. Samochód zakupiony na kredyt w GE Money Bank, objęty był dobrowolnym ubezpieczeniem AC w TUiR WARTA. Na polisie ubezpieczeniowej ciążyła cesja na rzecz kredytodawcy.

TUiR WARTA ustaliło odszkodowanie w wysokości 10.100,00 zł i po potrąceniu raty składki AC w wysokości 596,00 zł przelało w grudniu 2006 roku na rzecz GE Money Bank kwotę 9.554,00 zł. Bank po dokonaniu całkowitego rozliczenia kredytu w styczniu 2007 roku przelał na konto wnioskodawcy kwotę 4.780,53 zł.

Wnioskodawca ma wątpliwości co do momentu powstania u niego przychodu z tytułu uzyskanego odszkodowania oraz jego wysokości, a także kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składki AC, odsetek od kredytu oraz pozostałej do amortyzacji wartości środka trwałego.

Zdaniem wnioskodawcy przychodem jest odszkodowanie przyznane przez TUiR WARTA w pełnej wysokości (10.100,00 zł) w grudniu 2006 roku, natomiast do kosztów uzyskania przychodów - też w grudniu 2006 roku - należy zaksięgować potrąconą przez TUiR WARTA składkę ubezpieczenia AC, pobrane przez GE Money Bank odsetki od kredytu, a także pozostałą do umorzenia wartość środka trwałego.

Po rozpatrzeniu powyższego stanu faktycznego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kościanie stwierdza, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 14 ust.2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) za przychód z działalności gospodarczej uważa się otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej. Wprawdzie przepis art. 21 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy zwalnia od podatku dochodowego kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, lecz z wyjątkiem odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalność gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody opodatkowane są zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c ustawy.

Jak zatem wynika z przytoczonych wyżej przepisów, w przypadku zaistnienia szkody w środku trwałym, otrzymane z tego tytułu odszkodowanie stanowić będzie - co do zasady - w dniu jego uzyskania (np. wpływu na rachunek bankowy podatnika ) przychód z działalności gospodarczej.

Zdaniem tut. organu kwestia cesji praw do odszkodowania uzyskanego przez ubezpieczającego na rzecz podmiotu udzielającego kredyt na zakup środka trwałego, nie będzie wywoływać konsekwencji podatkowych. Jest to bowiem umowa zawarta na gruncie prawa cywilnego, regulująca zabezpieczenie zapłaty zobowiązania kredytowego. Przekazanie prawa do cesji i idący za tym przelew odszkodowania i pobranie przez kredytodawcę jego części, stanowi faktycznie formę zapłaty kredytu udzielonego na zakup samochodu. Zaksięgowanie zatem po stronie przychodów tylko kwoty przekazanej przez GE Money Bank, stanowiłoby zatem per saldo ujęcie w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wydatków związanych ze spłatą kredytu, co byłoby niezgodne z treścią art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, otrzymane odszkodowanie stanowi w dniu jego otrzymania (przelania na rachunek GE Money Bank) przychód z działalności gospodarczej w pełnej wysokości ustalonego odszkodowania (tj. 10.100,00 zł) i podlega wpisaniu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów jako "pozostałe przychody". Powyższe wynika z treści art. 14 ust. 1c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01.01.2007 r., który stanowi, iż za datę powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym:

- wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub,

- wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub

- otrzymano zapłatę za wykonane świadczenia - w pozostałych przypadkach.

Uznając iż powyższy przepis określa moment powstania przychodu we wszystkich przypadkach z wyjątkiem art. 14 ust. 1e-1g ustawy, należy przyjąć, iż odszkodowania - w związku z tym że nie stanowią przychodu z tytułu sprzedaży wyrobów czy usług, zaliczają się do pozostałych przypadków wymienionych w art. 14 ust. 1c pkt 3 ww. ustawy.

Co do kosztów uzyskania przychodów należy przyjąć generalną zasadę wynikającą z art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01.01.2007 r. stanowiącą, iż kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zwrot "wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, że do kosztów można zaliczyć każdy wydatek, jeżeli wykaże się jego bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Warunkiem zakwalifikowania wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest jego faktyczne poniesienie.

Kredyt, z którego sfinansowano zakup samochodu związany był z prowadzoną działalnością gospodarczą, dawał możliwość prowadzenia i uzyskiwania przychodów z tytułu działalności gospodarczej.

W świetle powyższej zasady należy uznać, że podatnikowi do momentu rozliczenia się z firmą kredytującą przysługuje prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych zapłaconych odsetek od kredytu.

Co do kosztów dotyczących składek na ubezpieczenie AC należy zauważyć, iż problematykę tą reguluje przepis art. 23 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy, który stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 EURO, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Tak więc zapłacone - a w sytuacji przedstawionej we wniosku potrącone przez TUiR WARTA - składki na ubezpieczenie AC stanowią koszt uzyskania przychodu w dniu ich zapłaty (potrącenia) w wysokości uwzględniającej określone ww. przepisem zastrzeżenie.

Natomiast co do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów pozostałą do zamortyzowania wartość środka trwałego tut. organ wskazuje, iż do kosztów związanych z odpisami amortyzacyjnymi wprost nawiązuje przepis art. 22 ust. 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.Katalog wydatków i kosztów nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, przewiduje m.in. w myśl przepisów art. 23 ust. 1 pkt 5 wspomnianej ustawy, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22 h ust. 1 pkt 1. Powyższy przepis zatem dopuszcza możliwość odniesienia w ciężar kosztów uzyskania straty w środku trwałym jedynie w pozostałej, niezamortyzowanej części wartości początkowej danego środka. Warunkiem koniecznym jest jednak zachowanie reguł amortyzacji wskazanych w przepisie art. 22 h ust. 1 pkt 1 i ustalenie w prawidłowej wysokości przedmiotowej niezamortyzowanej części środka trwałego. W myśl powołanego wyżej przepisu art. 22h ust. 1 pkt 1 odpisów amortyzacyjnych dokonuje się: od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Tak więc w przedmiotowej sprawie kosztem uzyskania przychodów jest strata w środku trwałym w wysokości różnicy pomiędzy wartością początkowa środka trwałego, a sumą odpisów amortyzacyjnych dokonanych do dnia likwidacji środka trwałego.

Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kościanie uznał wyrażone we wniosku stanowisko za prawidłowe i w związku z tym postanowił jak w sentencji.

Powyższa interpretacja została wydana w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku podatnika oraz stan prawny obowiązujący w dniu jej wydania.