Pytanie:

Czy odpisów amortyzacyjnych należy dokonać od wartości środków trwałych zakupionych od spółki cywilnej, w której były one całkowicie lub częściowo zamartyzowane: 1. wg wartości wynikającej z kwoty netto faktury potwierdzającej zakup 2. od wartości kwoty uprzednio niezamortyzowanych w spółce cywilnej 3. od środków uprzednio zamortyzowanych w spółce nie dokonuje Pan odpisów amortyzacyjnych?

Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza stoi na stanowisku, że w rozpatrywanej sprawie należy zastosować przepis art. 22h ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zgodnie zktórym podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13 dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.
Stosownie natomiast do art. 22g ust. 12 oraz ust. 13 pkt 4 w/w ustawy, w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio w razie:
1) podjęcia działalności przez podmiot po przerwie trwającej nie dłużej niż 3 lata,
2) zmiany formy prawnej prowadzonej działalności, polegającej na połączeniu lub podziale dotychczasowych podmiotów albo zmianie wspólników spółki nie będącej osobą prawną,
3) zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego lub odrębnie przez każdego z małżonków na działalność wykonywaną na imię obojga małżonków,
4) zmiany działalności wykonywanej na imię obojga małżonków na działalność wykonywaną przez jednego lub odrębnie przez każdego z małżonków,
5) zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego z małżonków na działalność wykonywaną samodzielnie przez drugiego z małżonków - jeżeli przed przerwą lub zmianą składniki majątku były wprowadzone do ewidencji (wykazu).
Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, że w przypadku zmiany działalności gospodarczej wykonywanej na imię obojga małżonków na działalność wykonywaną samodzielnie przez jednego z małżonków z wykorzystaniem tych samych środków trwałych, wartość początkową ustala się na podstawie danych wynikających z wcześniej prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Występuje tu kontynuacja dokonywania odpisów amortyzacyjnych wyrażona w art. 22h ust. 3 cytowanej ustawy o podatku dochodowym, zgodnie z którym wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji poprzedniego podmiotu gospodarczego, a odpisów amortyzacyjnych dokonuje się uwzględniając dotychczasową wysokość odpisów oraz kontynuuje się stosowanie zasad i stawek przyjętych przez poprzedni podmiot.
W związku z powyższym ustosunkowując się do Pana wniosku tutejszy organ podatkowy wyjaśnia, że:
ad. 1) nie dokonuje Pan odpisów amortyzacyjnych w/g wartości wynikającej z kwoty netto faktury VAT wg cen rynkowych z dnia transakcji zakupu,
ad. 2) nie dokonuje Pan odpisów amortyzacyjnych od wartości kwoty uprzednio niezamortyzowanych w spółce cywilnej środków trwałych lecz od wartości początkowej określonej w ewidencji poprzedniego podmiotu gospodarczego z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuuje Pan stosowanie zasad oraz stawek przyjętych przez poprzedni podmiot,
ad. 3) od środków uprzednio zamortyzowanych w spółce nie dokonuje Pan odpisów amortyzacyjnych.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz wymienione przepisy tutejszy organ podatkowy uznaje za nieprawidłowe stanowisko podatnika przedstawione we wniosku złożonym w dniu 14.06.2006 r. i postanawia jak we wstępie.

Niniejsza interpretacja odnosi się do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 oz. 60 ze zm.) niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasent, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu zmiany lub uchylenia w trybie określonym w art. 14b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Na postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie ul. Wiślna 7 za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.
Jednocześnie informuje się, że zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej zażalenie na postanowienie organu podatkowego powinno zawierać zarzut przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.