Pytanie:

Czy przy naliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych u byłego pracownika z tytułu dodatkowego wynagrodzenia tzw. trzynastej pensji należy zastosować koszty uzyskania przychodu oraz czy w sposób prawidłowy przy naliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych u pracownika zatrudnionego na 1 i #188; etatu stosują koszty uzyskania przychodu dla pracowników zatrudnionych na 1 etacie w wysokości 102,25 zł miesięcznie.

- zmieniam z urzędu postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nakle nad Notecią z dnia 29 marca 2006r. Nr PD415-3/06 w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w kwestii zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu w przypadku zatrudnienia na dwa etaty u jednego pracodawcy.

Państwa zdaniem w przypadku gdy pracownika łączą z jednym pracodawcą dwie umowy, przy obliczaniu zaliczek na podatek, zakład pracy jest zobowiązany uwzględnić koszty uzyskania od obydwu stosunków w pełnej wysokości, bez względu na przekroczenie limitu rocznego. Na poparcie swojego stanowiska przytaczają Państwo interpretację Ministerstwa Finansów Nr PB5/MC-033-50-736/05.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nakle nad Notecią postanowieniem z 29 marca 2006r. Nr PD/415-3/06 uznał, że stanowiska zaprezentowane we wniosku są nieprawidłowe.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli podatnik uzyskuje przychody ze stosunku pracy od jednego zakładu pracy koszty uzyskania przychodu wynoszą 102,25 zł miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.227,00 zł. Przesłanką zastosowania kosztów uzyskania przychodu w tej wysokości jest uzyskiwanie przychodów od jednego zakładu pracy.

Na w/w postanowienie nie złożyli Państwo zażalenia, zatem stało się ono ostateczne.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku stwierdził, że postanowienie to narusza obowiązujące prawo.

W myśl art. 14b § 5 organ odwoławczy, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku, w drodze decyzji zmienia lub uchyla postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z urzędu, jeżeli postanowienie to rażąco narusza obowiązujące prawo.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r Nr 14, poz.176 ze zm.) w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 12 listopada 2003r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 20, poz.1956), który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2004r. koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, w przypadku gdy:

1. podatnik uzyskuje przychody od jednego zakładu pracy- wynoszą 102zł 25gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.227 zł,
2. podatnik uzyskuje przychody równocześnie od więcej niż jednego zakładu pracy - nie mogą przekroczyć łącznie 1.840 zł 77gr za rok podatkowy,
3. miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę - wynoszą 127 zł 82 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.533 zł 84 gr,
4. podatnik uzyskuje przychody równocześnie od więcej niż jednego zakładu pracy, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę - nie mogą przekroczyć łącznie 2300 zł 94 gr za rok podatkowy.

W świetle powyższego przepisu należy uznać, że koszty uzyskania przychodu związane są ze stosunkiem pracy nie zaś z zakładem pracy a co za tym idzie przysługują niezależnie od tego, czy umowy zawarte są z jednym czy z kilkoma zakładami pracy.

W konsekwencji, na gruncie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych pracownikowi przysługują odrębne koszty uzyskania przychodów od przychodów z każdego stosunku pracy (stosunku służbowego, spółdzielczego stosunku pracy , pracy nakładczej), a co za tym idzie, w przypadku gdy pracownika łączą z jednym pracodawcą dwie umowy, przy obliczaniu zaliczki na podatek, zakład pracy jest zobowiązany uwzględnić koszty uzyskania od obydwu stosunków w pełnej wysokości, bez względu na przekroczenie limitu rocznego.

Powyższe wynika z postanowień art. 22 ust. 2 pkt 1 lub 3 w związku z art.32 ust2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe, Państwa stanowisko zawarte w zapytaniu z dnia 31 stycznia 2006r. w kwestii zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu w przypadku zatrudnienia na dwa etaty u jednego pracodawcy jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy podkreśla, iż interpretacja udzielona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nakle nad Notecią postanowieniem z dnia 29 marca 2006r. Nr PD415-3/06 w sprawie zastosowania zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu od dodatkowego wynagrodzenia jest nieprawidłowa.

Ponadto organ podatkowy informuje, że powyższa interpretacja w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z przepisem art. 14b § 5 cyt. Ordynacji podatkowej zmiana postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego wywiera skutek począwszy od rozliczenia podatku za miesiąc następujący po miesiącu, w którym decyzja została doręczona płatnikowi.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Od niniejszej decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, ul. Dr E. Warmińskiego 18, 85-950 Bydgoszcz, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.