Pytanie:

Czy wydatki związane z utrzymaniem gabinetu weterynaryjnego oraz amortyzacja zakupionego lokalu będzie stanowić koszty uzyskania przychodu?

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze. zm.) uznał stanowisko wnioskodawcy zajęte we wniosku z dnia 06.03.2006 r. (data wpływu 07.03.2006 r.) i uzupełnione w dniu 12.05.2006r. o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych

- za prawidłowe.

W dniu 07.03.2006 r. w trybie art. 14a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.) złożył Pan wniosek o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, przedstawiając - po uzupełnieniu braków w dniu 12.05.2006r. - następujący stan faktyczny:

prowadzi Pan Gabinet Weterynaryjny znajdujący się w O. przy ul. ... . W celu rozszerzenia działalności zakupił Pan drugi lokal użytkowy przy ul. ... w O. Nie mając zdolności kredytowej z przychodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej na zakup przedmiotowego lokalu wziął Pan kredyt hipoteczny zastawiając własne mieszkanie.

Dnia 29 grudnia 2005 r. uchwałą Rady Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej uzyskał Pan pozwolenie na prowadzenie pod wyżej wymienionym adresem gabinetu weterynaryjnego.Wszelkie płatności związane z tym lokalem takie jak energia elektryczna, czynsz oraz wszelkie koszty eksploatacyjne związane z użytkowaniem lokalu przy ul. ... dokumentowane są fakturami VAT wystawionymi nie na Gabinet Weterynaryjny lecz na Pańskie nazwisko.

W związku z powyższym pyta Pan, czy wyżej wymienione wydatki oraz amortyzacja zakupionego lokalu będzie stanowić koszty uzyskania przychodu.
Zdaniem Pana, prowadząc działalność gospodarczą pod wyżej wskazanym adresem i ponosząc z tego tytułu wydatki powinien Pan wykazywać je w kosztach uzyskania przychodu.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie stwierdza co następuje:

zgodnie z art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Użyty przez ustawodawcę zwrot "w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, iż aby określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, to pomiędzy tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego rodzaju, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Tak więc podatnik może uznać poniesione wydatki za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że:

• wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą,
• ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu,
• wydatki te nie mogą znajdować się w tej grupie wydatków i odpisów, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
  
  

Ponadto poniesienie tych wydatków winno być w odpowiedni sposób udokumentowane.
Przepis art. 22 wyżej wymienionej ustawy nie określa zasad dokumentowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, a jedynie określa warunki kwalifikujące dany koszt do kosztów uzyskania przychodów. Dla prawidłowego ustalenia kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych zostali zobowiązani do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów albo ksiąg rachunkowych, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku. Odrębne przepisy do jakich odsyła przepis art.24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 z 2003 r. ze zm.).

Zgodnie z zapisem § 12 wymienionego rozporządzenia podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

• faktury VAT, w szczególności VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące oraz noty korygujące,
• inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:

1. wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
2. datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy...,
3. przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymieniony w jednostkach naturalnych,
4. podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych.
   
   

Wprawdzie faktury dokumentujące wydatki ponoszone na opłacenie energii elektrycznej, czynszu i kosztów eksploatacyjnych dotyczące użytkowania lokalu w Olsztynie przy ul. ..., w którym prowadzona jest działalność gospodarcza wystawione są nie na Gabinet Weterynaryjny lecz imiennie na Pańskie nazwisko, to w myśl wyżej powołanego rozporządzenia stanowią dowód księgowy do zaewidencjonowania w księdze przychodów i rozchodów i są kosztem uzyskania przychodów stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zasady i sposób dokonywania odpisów amortyzacyjnych zostały uregulowane w art. 22a do 22o w cyt. wyżej ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22b ust. 1 pkt 2 tej ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. wartości niematerialne i prawne - w tym spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (...).

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono niedobór (art. 22h, ust. 1 pkt 1).

Ze stanu faktycznego przedstawionego w Pana wniosku wynika, że przedmiotowy lokal użytkowy stanowi Pana własność i wykorzystywany jest w prowadzonej działalności gospodarczej, w związku z czym ma Pan prawo do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w wyżej powołanych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie uznał, że stanowisko wnioskodawcy w przedstawionej kwestii jest prawidłowe i postanowił jak w sentencji.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.Stosownie do art. 14b § 1 interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta.

Wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy do czasu zmiany lub uchylenia, zgodnie z art. 14b § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa.Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.
Na niniejsze postanowienie służy Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Zażalenie zgodnie z zapisem art. 222 wyżej cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa winno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.
Strona wnosząca zażalenie - winna uiścić z góry opłatę skarbową w wysokości określonej art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz.2532 ze zm.) tj. w kwocie 5 zł na zażalenie oraz 0,50 zł od każdego załącznika.

Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Zażalenie zgodnie z zapisem art. 222 wyżej cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa winno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Strona wnosząca zażalenie - winna uiścić z góry opłatę skarbową w wysokości określonej art. 1 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.) tj. w kwocie 5 zł na zażalenie oraz 0,50 zł od każdego załącznika.