Pytanie:

1. Czy wykazane i doliczone do faktycznych przychodów z najmu zapłacone przez najemcę kwoty czynszu stanowią przychód podlegający opodatkowaniu? 2. Czy dopuszczalna jest korekta zeznań za lata 2003 i 2004? 3. Czy należy korygować deklaracje na zaliczki miesięczne? 4. Czy opłaty bankowe i pocztowe związane z zapłatą podatków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Działając na podstawie przepisów art. 14a § 1 i 4, art. 81 § 1, art. 81a § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. ? Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), art. 10 ust. 1 pkt 6, art. 11 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 44 ust. 1 pkt 2, art. 44 ust. 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), Naczelnik Urzędu Skarbowego w Krośnie, po rozpatrzeniu podania z dnia 16.01.2006 r. (data wpływu do urzędu 20.01.2006 r.) w sprawie interpretacji prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, stwierdza, co następuje:

1. przedstawione w podaniu stanowisko dotyczące pierwszego pytania jest prawidłowe,
2. przedstawione w podaniu stanowisko dotyczące drugiego pytania jest prawidłowe,
3. przedstawione w podaniu stanowisko dotyczące trzeciego pytania jest nieprawidłowe,
4. przedstawione w podaniu stanowisko dotyczące czwartego pytania jest prawidłowe.

Pismem z dnia 16.01.2006 r. (data wpływu do urzędu 20.01.2006 r.) zwróciła się pani do tut. Urzędu w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, a dotyczących następujących kwestii:

1. czy wykazane i doliczone do faktycznych przychodów z najmu zapłacone przez najemcę kwoty czynszu stanowią przychód podlegający opodatkowaniu,
2. czy dopuszczalna jest korekta zeznań za lata 2003 i 2004,
3. czy należy korygować deklaracje na zaliczki miesięczne,
4. czy opłaty bankowe i pocztowe związane z zapłatą podatków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że posiada pani własnościowe prawo do lokalu użytkowego w spółdzielni mieszkaniowej, a lokal ten został wynajęty na podstawie umowy najmu zawartej w dniu 1.10.1993 r. Ponadto zaznaczyła pani, iż nie prowadzi działalności gospodarczej. Zgodnie z § 4 ww. umowy najemca oprócz należnego czynszu za przedmiotowy lokal zobowiązany był uiszczać wszelkie opłaty związane z przedmiotem najmu, w tym czynsz należny do spółdzielni mieszkaniowej. Powołując się na art. 16a ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), podnosi pani, iż w latach 2003 ? 2005 w deklaracjach na zaliczki miesięczne na podatek dochodowy oraz w zeznaniach za lata 2003 i 2004 ?statystycznie? doliczano do przychodu osiągniętego z najmu kwotę czynszu zapłaconego przez najemcę do spółdzielni mieszkaniowej, pomimo że nigdy nie były one pozostawione do pani dyspozycji i nie otrzymywała ich, zostały opodatkowane, a obowiązek zapłaty czynszu do spółdzielni mieszkaniowej zgodnie z umową najmu ciążył na najemcy. W związku z powyższym chciałaby pani dokonać korekty zeznań podatkowych za lata 2003 i 2004, oraz nie uwzględniać tych ?statystycznych? przychodów w zeznaniu za 2005 r.

Ad 1. W ustawie z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 10 w ust. 1 zostały wyszczególnione rodzaje źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Wśród nich w punkcie 6 został wymieniony najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przychodem, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalania przychodów z najmu odmienne uregulowanie zawierają tylko dla przypadku cesji wierzytelności z tytułu opłat wynikających z umowy najmu (art. 16a ustawy). Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać w oparciu o postanowienia ww. art. 11 ustawy.

Podstawą generowania przychodów z tytułu najmu jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże aby powstał przychód po stronie wynajmującego, muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 11 ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem, takie jak: czynsz uiszczany w spółdzielni lub wspólnocie mieszkaniowej, abonament za istniejące w tym lokalu media oraz inne opłaty ustalone ryczałtowo, jak również opłaty za rozmowy telefoniczne przeprowadzane z aparatu zainstalowanego w wynajmowanym lokalu, wodę, energię elektryczną oraz gaz, które nie są ustalone w sposób ryczałtowy), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu ?świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń?, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Ad 2. Możliwość dokonywania korekt przez podatników przewidziano w art. 81 § 1 o.p., który stanowi, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy mogą skorygować uprzednio złożoną deklaracje. Uprawnienie do korekty deklaracji wyrażono jako zasadę. Generalny sposób korekty określa przepis art. 81 § 2 o.p. Zgodnie z nim skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Ad 3. W myśl art. 44 ust 1 pkt 2 oraz art. 44 ust. 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminach płatności zaliczek za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku. Jeżeli stwierdzono, że dane zawarte w deklaracjach są niezgodne ze stanem faktycznym, należy złożyć ich korektę z uwzględnieniem prawidłowych wartości przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu.

Ad 4. Przychody z najmu stanowią samoistne źródło przychodów wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochodem z tego źródła, stosownie do art. 9 ust. 2 tej ustawy, jest nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. W świetle art. 22 ust. 1 powołanej ustawy kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 ustawy. Użyty zwrot ?w celu osiągnięcia przychodów? oznacza, iż nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika stanowią koszt uzyskania przychodu, tj. pomniejszają dochód do opodatkowania. Musi bowiem istnieć ścisły i bezpośredni związek między ich poniesieniem z powstaniem lub zwiększeniem przychodu. W świetle powyższego, w przypadku osiągania przychodów z najmu budynku (lokalu) mieszkalnego kosztami uzyskania są udokumentowane kwoty wydatkowane przez wynajmującego w związku z utrzymaniem przedmiotu najmu, np. na korzystanie z obsługi prawnej, remonty, administrację budynku, odpisy amortyzacyjne od budynku mieszkalnego przeznaczonego na wynajem. Oznacza to, że w praktyce wszystkie kwoty wydatkowane w związku z przedmiotem najmu, spełniające przesłanki z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznaje się za koszt podatnika.