Pytanie:

Czy podatnik wynajmujący kamienicę, która jest budynkiem używanym w rozumieniu art. 22j ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może stosować dla celów amortyzacji stawkę 10%?

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zakupił w 2005r. kamienicę, która jest budynkiem używanym w rozumieniu art. 22 j ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatnik zamierza wynajmować kamienicę, a uzyskany dochód z tytułu najmu opodatkować na zasadach ogólnych.

Zdaniem Podatnika, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zezwala na zastosowanie dla celów amortyzacji w/w kamienicy stawki 10% i zaliczenia jej do kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu, który będzie opodatkowany na zasadach ogólnych.

Zgodnie z przepisem art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /j. t. Dz.U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w 2006r., amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania :

1/ budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2/ maszyny , urządzenia i środki transportu,

3/ inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 22f ust. 1 w związku z przepisem art. 22g ust. 1 w/w ustawy, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, którą w przypadku nabycia w drodze kupna stanowi cena nabycia środka trwałego.

Zgodnie z przepisem art. 22 i ust. 1 cyt. wyżej ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2006r., odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22 j - 22 ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, amortyzacyjnych o których mowa w art. 22 h ust. 1 pkt 1.

W świetle art. 22 j ust. 1 pkt 3 w/w ustawy podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:

- dla budynków /lokali/ i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych amortyzacyjnych kubaturze poniżej 500 m sup3;, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Przy czym budynki i budowle uważa się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były one wykorzystywane przez co najmniej 60 miesięcy /art. 22 j ust. 2 pkt 1/.

Organ podatkowy informuje, że interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego jest aktualna według stanu prawnego na dzień jej udzielenia oraz do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez stronę.