Pytanie:

dotyczy ustalenia wartości początkowej pojazdu i dokonywania odpisów amortyzacyjnych

Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 roku Nr 8, poz. 60) po rozpatrzeniu wniosku Pani ....................................................................................................................................................... .............. z dnia 4 stycznia 2006 roku w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w świetle ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 roku Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w sprawie ustalenia wartości początkowej pojazdu i dokonywania odpisów amortyzacyjnych
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łomży stwierdza, że występuje tu zasada kontynuacji dokonywania odpisów amortyzacyjnych w związku z tym wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji natomiast odpisów amortyzacyjnych dokonuje się uwzględniając dotychczasową wysokość odpisów oraz kontynuując stosowanie zasad i stawek przyjętych przez męża.

Strona w piśmie przedstawiła następujący stan faktyczny:

"Wykonuję jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług stomatologicznych, prowadzę podatkową księgę przychodów i rozliczam się z podatku dochodowego na zasadach ogólnych. Nie posiadamy rozdzielności majątkowej.

Pytanie

Czy od wartości początkowej pojazdu wynikającej z f-ry VAT, powiększonej o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania mogę dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zaliczać je w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej?

Stanowisko podatnika

Uważam, że tak, ponieważ w tym przypadku me mają zastosowania przepisy art. 22g ust. 12 i 13 powołanej ustawy dotyczące kontynuacji i amortyzacji.Proszę o potwierdzenie słuszności mojego stanowiska.Oświadczam, że w tym zakresie nie toczy się postępowanie podatkowe kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym."

Ocena prawna

Po analizie przedstawionego przez Panią stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łomży postanawia uznać stanowisko za nieprawidłowe, ponieważ:

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Podstawą do dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środka trwałego ustalona zgodnie z treścią art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z art. 22g ust. 11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku: zasada ta nie ma jednak zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków (...), nie definiując jednocześnie pojęcia wspólności majątkowej małżonków. Definicję taką natomiast zawiera ustawa z 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.). W myśl art. 31 ww. ustawy wspólność majątkowa między małżonkami powstaje z mocy ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa, obejmując ich dorobek. Przedmioty majątkowe nie objęte wspólnością stanowią majątek odrębny każdego z małżonków. Treść art. 33 ww. ustawy określa co stanowi odrębny majątek każdego z małżonków, zdecydowanie eliminując spośród innych przedmiotów przedmioty służące do prowadzenia przedsiębiorstwa (art. 33 pkt 5).

Ponadto z treści art. 22g ust. 12 i ust. 13 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych (...) ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Przepis ten stosuje się odpowiednio w razie zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego z małżonków na działalność wykonywaną samodzielnie przez drugiego z małżonków - jeżeli przed przerwą lub zmianą składniki majątku były wprowadzone do ewidencji (wykazu). Zgodnie z treścią art. 22h ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjęta przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.

Z treści przepisu art. 22g ust. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że w przypadku zmiany działalności gospodarczej wykonywanej samodzielnie przez jednego z małżonków na działalność wykonywaną samodzielnie przez drugiego z małżonków z wykorzystaniem tych samych środków trwałych, wartość początkową ustala się na podstawie danych wynikających z wcześniej prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wprowadzenie do ewidencji środków trwałych jest warunkiem niezbędnym do ustalenia wartości początkowej i dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Występuje tu zasada kontynuacji dokonywania odpisów amortyzacyjnych wyrażona w art. 22h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika, że powstały podmiot gospodarczy wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podmiotu poprzedniego. Wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji poprzedniego podmiotu gospodarczego, a odpisów amortyzacyjnych dokonuje się uwzględniając dotychczasową wysokość odpisów oraz kontynuując stosowanie zasad oraz stawek przyjętych przez poprzedni podmiot.

Mając powyższe na uwadze, przepisy w zakresie podatku dochodowego nie uwzględniają dokonywania transakcji kupna - sprzedaży środków trwałych, które objęte są wspólnością majątkową między małżonkami.

Rodzaj oraz forma dokumentu przekazania środków trwałych może być dowolna (np. protokół przekazania). Dokument taki musi jednak zawierać dane potwierdzające fakt dokonania takiej operacji, określać strony biorące udział w tej czynności, datę jej dokonania oraz określać rodzaj środka trwałego będącego przedmiotem operacji z uwzględnieniem danych umożliwiających wprowadzenie środka trwałego do ewidencji i prawidłowe ustalenie odpisów amortyzacyjnych.

Fakt przekazania środków trwałych żonie skutkuje obowiązkiem wykreślenia ich z ewidencji środków trwałych oraz wartości materialnych i prawnych z ewidencji męża oraz dokonania odpowiedniej adnotacji w tej ewidencji. Ich niezamortyzowana część nie stanowi kosztów uzyskania przychodów działalności męża.

W ewidencji środków trwałych żony po stronie umorzenia należy wykazać odpisy amortyzacyjne dokonane we wcześniejszych okresach wykorzystywania tych środków trwałych w działalności męża.

Operacja przeniesienia środków trwałych nie wywołuje żadnych skutków w podatku dochodowym.

Reasumując powyższe Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łomży stwierdził, że w opisanym przez Panią we wniosku stanie faktycznym występuje zasada kontynuacji dokonywania odpisów amortyzacyjnych w związku z tym wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji męża natomiast odpisów amortyzacyjnych dokonuje się uwzględniając dotychczasową wysokość odpisów oraz kontynuując stosowanie zasad i stawek przyjętych przez męża

Dodatkowo informuję, że:

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Stronę w stanie prawnym obowiązującym w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Interpretacja powyższa przestanie być aktualna, jeżeli przepis prawa obowiązujący w dacie zaistnienia tego zdarzenia zostanie zmieniony lub przestanie obowiązywać.

Interpretacja powyższa nie jest wiążąca dla Strony; wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa).

Na postanowienie niniejsze służy Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łomży, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia.

Zażalenie na postanowienie organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie - art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa. W przypadku wniesienia odwołania należy dołączyć znaki opłaty skarbowej, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 roku o opłacie skarbowej (t.j. Dz. U. z 2004 roku Nr 253, poz. 2532). Wysokość tej opłaty określona jest w "Szczegółowym wykazie przedmiotów opłaty skarbowej, stawek oraz zwolnień" stanowiącym załącznik do tej ustawy.