Pytanie:

Czy stanowią koszt uzyskania przychodu wydatki ponoszone na studia na kierunku Zarządzanie i Marketing o specjalizacji Usługi i Handel w przypadku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej o profilu: usługowo-handlowo-transportowym?

Przedstawiony stan faktyczny:
Obecnie studiuje Pan na kierunku Zarządzenie i Marketing, specjalizacja : Usługi i Handel.
Na studiach poszerza Pan swoją wiedzę z takich dziedzin jak ekonomia, strategia i struktura handlu, rynek i jego planowanie, finanse i organizacja oraz całej grupy zagadnień z nimi związanych.
Tematyka studiów jest ściśle związana z usługowo-handlowo-transportowym profilem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i jest, Pana zdaniem, niezbędna do prowadzenia tej działalności oraz zarządzania firmą.
W związku z powyższym pyta Pan czy ww. wydatki można uznać za koszty uzyskania przychodu?

Biorąc pod uwagę przedstawiony w piśmie stan faktyczny, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Strzelcach Opolskich wyjaśnia:
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Z ww. ogólnej definicji kosztów wynika, że aby uznać wydatek poniesiony przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki:
1) wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu,
2) wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Zwrot "wszelkie koszty" wskazuje na wydatki o bardzo zróżnicowanym charakterze. Mogą to być zatem wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. Podatnik prowadzący działalność gospodarczą powinien wykazać związek między wydatkiem a przychodem, działając w przekonaniu, że poniesienie kosztu po uwzględnieniu związków przyczynowo - skutkowych doprowadzi do osiągnięcia lub zwiększenia przychodów.

Generalnie można przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadniono wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą o profilu usługowo-transportowo-handlowym, a dzięki studiom poszerza Pan wiedzę niezbędną do prowadzenia tej działalności i zarządzania firmą.

Zatem należy stwierdzić, że między tematyką podjętych przez Pana studiów a prowadzoną działalnością gospodarczą istnieje związek przyczynowo - skutkowy pozwalający zaliczyć poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej uzasadnienie uznano, że zawarte we wniosku Pana stanowisko w sprawie, której dotyczy zapytanie jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, natomiast zgodnie z art. 14b § 2 tej ustawy wiąże właściwe organy podatkowe, organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie w trybie art. 14a § 4 i art. 236 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1.

Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 ustawy w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej).