Pytanie:

Pytanie dotyczy przyjętej przez podatnika zasady zaliczania w koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na usługi firmy konsultingowej związane ze sporządzeniem wniosku o otrzymanie dotacji z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.

Stosownie do przepisu art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.) naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Podatnik składając zapytanie do właściwego urzędu zgodnie z art. 14a § 2 ww. ustawy jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że w miesiącu czerwcu 2005 r. przyjął Pan do użytkowania środek trwały - zestaw do gięcia i hartowania szkła, a następnie w miesiącu grudniu 2005r. poniesiono wydatki związane z opracowaniem wniosku o dofinansowanie inwestycji ze środków unijnych.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie uważa Pan, iż wydatek związany z opracowaniem takiego wniosku stanowi koszt uzyskania przychodu, gdyż nie został wymieniony w przepisie art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1997 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nie może zostać doliczony do ceny nabycia środka trwałego w myśl art. 22g ust. 1 i art. 22g ust. 3 wyżej cytowanej ustawy, gdyż poniesiony został po przekazaniu środka trwałego do użytkowania.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny organ podatkowy stwierdza, co następuje:

W celu pozyskania środków finansowych na zakup środka trwałego przedsiębiorstwo wystąpiło z wnioskiem do jednego z unijnych programów pomocowych "Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw 2.3".

Przy sporządzaniu tego wniosku korzystał Pan z usług firmy konsultingowej, która przygotowała wniosek o dofinansowanie.

Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie podlegają opodatkowaniu albo są zwolnione od podatku dochodowego.

W myśl zaś postanowień art. 21 ust. 1 pkt 46 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są otrzymane przez podatnika dochody z tzw. środków pomocowych, o ile dochody łącznie spełniają następujące przesłanki:

a) pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy

oraz

b) podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.

Jednocześnie ustawodawca, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy nie pozwala zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tych wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów) zwolnionych od podatku na podstawie wspomnianego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy.

Powyższy zapis oznacza to, iż ze zwolnienia od podatku korzystają dochody osób fizycznych bezpośrednio realizujących cel programu finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy, zaś z drugiej strony nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków pokrywanych dochodami zwolnionymi.

Reasumując, należy stwierdzić, iż wydatki poniesione na usługę konsultingową związaną z opracowaniem wniosku o dotację z programu Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw 2.3 wdrażanego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie pokryte z własnych środków, nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów, ze względu na ich związek z przychodami zwolnionymi.

Zatem, przedstawione w tej kwestii własne stanowisko organ podatkowy uznaje się za nieprawidłowe.

Tutejszy organ informuje ponadto, że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 45 wyżej cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części i wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych środków we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zatem, w świetle powołanych wyżej przepisów, do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć odpisów z tytułu zużycia środków trwałych, od tej części ich wartości, która została sfinansowana ze środków unijnych.

Interpretacja stosownie do przepisu art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organ podatkowy i organy kontrolni skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z dyspozycją art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Zażalenie zgodnie z przepisem art. 222 Ordynacji podatkowej, powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazać dowody uzasadniające to żądanie.