Pytanie:

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą jest w 50% współwłaścicielem samochodu osobowego używanego w tej działalności, zaś drugi współwłaściciel zgodził się na przekazanie tego samochodu do prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Czy w tej sytuacji podatnik może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od całości wartości początkowej samochodu osobowego?

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie

Podatnik rozpoczął prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w dniu 01.06.2005 roku. Następnie z tą samą datą ojciec podatnika pisemnie oświadczył, że przekazuje mu swój udział we współwłasności samochodu tj:. 50% do wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej. Podatnik będący drugim współwłaścicielem samochodu (50% udziału we współwłasności) wprowadził samochód do ewidencji środków trwałych i ustalił wartość początkową tegoż środka trwałego od całości wartości samochodu poniesionej w momencie zakupu w listopadzie 2004 roku pomniejszonej o utraconą wartość w okresie do dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej tj:. 01.06.2005 roku.

Stanowisko podatnika:

Podatnik uważa, że miał prawo do ustalenia wartości początkowej w wyżej wymieniony sposób i dokonywania odpisów amortyzacyjnych od całości wartości środka trwałego.

Ocena prawna stanu faktycznego:

Zgodnie z treścią art.22a ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 roku Nr 14 poz.176 z późn. zmianami) amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania między innymi maszyny, urządzenia i środki transportu o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością.

Za wartość początkową środka trwałego zgodnie z art. 22g ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się:

W razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia

Zgodnie z art.22g ust.8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu(...)wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia".

Mając na względzie postanowienia zawarte w art.22g ust.11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych "w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku(...)".

Zgodnie z art.22h ust.1 ww. ustawy o podatku dochodowym "odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych (...) począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek (...) wprowadzono do ewidencji (wykazu) (...) do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową (...)".

Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym nieprawidłowe jest stanowisko podatnika wyrażone w zapytaniu stwierdzające, że ma prawo do ustalenia wartości początkowej i dokonywania odpisów amortyzacyjnych od całości wartości środka trwałego, gdyż podatnik jest współwłaścicielem środka trwałego czyli zgodnie z art.22g ust.11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość początkowa powinna być ustalona w takiej proporcji jego wartości w jakiej pozostaje udział podatnika we współwłasności. Mając na względzie powyższe odpisy amortyzacyjne powinny być dokonywane od tak ustalonej wartości początkowej.