Pytanie:

Czy pierwsza opłata za wieczyste użytkowanie jest kosztem uzyskania przychodu zgodnie z art.16 ust.1

Na podstawie art.216 oraz art.14a $ 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa/ Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz.60 ze zm./ Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17.10.2005 r. o udzielenie pisemnej interpretacji w zakresie stosowania prawa podatkowego jest prawidłowe.

Stan faktyczny przedstawiony we wniosku:
Gminna Spółdzielnia sprzedała prawo wieczystego użytkowania nabyte w grudniu 2004 r.Urząd Gminy naliczył pierwszą opłatę z tytułu użytkowania wieczystego, która została zaliczona przez spółdzielnię do kosztów uzyskania przychodu.Koszty te był związane z osiągnięcietym przychodem.Spółdzielnia sprzedała prawo wieczystego użytkowania wraz z zabudowaniami z lat siedemdziesiątych,zabudowania te były użytkowane w okresie dłuższym niż pięć lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.Stanowisko wnioskodawcy:- zgodnie z art.15 ust.1 pkt.1 w związku z art.16 ust.1 pkt.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych- pierwsza opłata za wieczyste użytkowanie jest kosztem uzyskania przychodu.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim po zapoznaniu się z przedstawionym stanem faktycznym informyje co następuje:Zgodnie z art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych/ Dz.U, Nr 54, poz.654 ze zm./ kosztami uzyskania przychodów wymienionych w art.16 ust.1.Zgodnie z art.16.ust.1 pkt 1a nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów.Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że wszelkie opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów, w tym pierwsza opłata roczna, uiszczona przez użytkownika wieczystego,są kosztem uzyskania przychodów.Tutejszy organ podatkowy informuje, iż przedmiotowa interpretacja ma zastosowanie wyłącznie do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i została wydana wg stanu prawnego obowiązującego na dzień zaistnienia tego stanu.Zgodnie z art.14b$ 1 i 2 w/w ustawy- Ordynacja podatkowa powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika.Jest natomiast wiążąca dla organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy do czasu jej zmiany lub uchylenia w trybie określonym w $ 5 tego artykułu.Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem tut. Organu podatkowego w terminie siediu dni od daty jego doręczenia /art.236 $ 2 pkt.1 ordynacji podatkowej/. Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia.