Pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym ubezpieczenie OC, NW, AC samochodu wykorzystywanego w celu osiągnięcia przychodu z działalności gospodarczej wpisanego do ewidencji środków trwałych stanowi koszt uzyskania przychodu ?

Stanowisko pytającego: Podatnik stoi na stanowisku, iż w przedstawionym stanie faktycznym ubezpieczenie OC, NW, AC samochodu wykorzystywanego w celu osiągnięcia przychodu z działalności gospodarczej wpisanego do ewidencji środków trwałych stanowi koszt uzyskania przychodu.

Ocena stanowiska wnioskodawcy: W ocenie tutejszego organu stanowisko wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, dla celów podatkowych, podatnik musi wykazać bezpośredni związek wydatku z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 EURO, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

W świetle wyżej cytowanych przepisów poniesiona przez podatnika opłata na ubezpieczenie OC, NW, AC samochodu wykorzystywanego w celu osiągnięcia przychodu z działalności gospodarczej wpisanego do ewidencji środków trwałych, stanowi koszt uzyskania przychodu z ograniczeniem przewidzianym z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z powyższym należy uznać stanowisko podatnika za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika tut. urzędu w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia zgodnie z art. 239 i art. 222 Ordynacji podatkowej.