|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: amortyzacja, koszty uzyskania przychodów, stawka indywidualna | |
| Data: 2005-10-18 | |
![]() Pytanie:Podatnik zwrócił się z prośbą o wydanie pisemnej interpretacji w zakresie stosowania dla potrzeb amortyzacji stawki indywidualnej i dokonania amortyzacji budynku w okresie nie krótszym niż 36 miesiecy. Zdaniem podatnika, do amortyzacji nabytego budynek mieszkalnego z przeznaczeniem na krótkotrwałe zakwaterowanie może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną i dokonać amortyzacji w okresie nie krótszym niż 36 miesięcy.Pan zwrócił się z pytaniem czy może stosować dla potrzeb amortyzacji stawkę indywidualną i dokonać amortyzacji budynku w okresie nie krótszym niż 36 miesięcy. Podatnik uważa, że do amortyzacji w/w środka trwałego może być zastosowana indywidualna stawka amortyzacyjna i będzie on mógł dokonać amortyzacji w okresie nie krótszym niż 36 miesięcy. Do przedstawionego stanu faktycznego mają zastosowanie następujące przepisy: Zgodnie z treścią art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 z 2000r., poz. 176 z późn. zm.) podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji dla budynków (lokali) i budowli nie może być krótszy niż 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m.3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy. Klasyfikacja Środków Trwałych, do rodzaju 109 zalicza hotele i podobne budynki krótkotrwałego zakwaterowania (z wyj. hoteli robotniczych), schroniska młodzieżowe, górskie, domki kempingowe, domy wypoczynkowe oraz pozostałe budynki zakwaterowania turystycznego. W myśl przepisu art. 22j ust. 3 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane-jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy. Z przedstawionego stanu faktycznego i odpowiadającego mu stanu prawnego wynika, że Pan może indywidualnie ustalić stawkę amortyzacyjną dla używanego środka trwałego, przy czym okres amortyzacji nie może być krótszy niż 36 miesięcy.
|
|
| 2005-10-18 |
