|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, odzież osobista, zakup | |
| Data: 2005-07-12 | |
![]() Pytanie:Czy na potrzeby firmy można dokonywać zakupów garniturów kwalifikując te zakupy w koszty uzyskania przychodu jako pozostałe wydatki?Przedmiot interpretacji: Podatnik we wspomnianym piśmie zwrócił się z zapytaniem, czy na potrzeby firmy można dokonywać zakupów garniturów kwalifikując te zakupy w koszty uzyskania przychodu jako pozostałe wydatki. Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Podatnika zakup odzieży "reprezentacyjnej", tj. garniturów, jest ściśle związany z osiąganiem przychodów firmy zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i może być księgowany w koszty działalności jako pozostałe wydatki. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy: W świetle art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity ogłoszony w Dz. U. Nr 14, poz. 176 z 2000 roku ze zm.) kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Użyty zwrot "w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, iż nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika stanowią koszt uzyskania przychodu. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo - skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ ma powstanie lub zwiększenie przychodu. W tak rozumianych kosztach uzyskania przychodu nie mieszczą się wydatki związane z zakupem garnituru, gdyż nie jest to wydatek, którego poniesienie ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu w prowadzonej przez podatnika działalności. Z całą pewnością nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przedsiębiorcy wydatki, np. na zakup ubrań, a w tym garnituru, spodni, koszul itp., które stanowią wydatek związany w ogóle z faktem funkcjonowania danego człowieka w życiu społecznym. Niezależnie od zagadnienia prowadzenia działalności gospodarczej, każda osoba musi nabywać i posiadać ubrania, które zużywają się przez sam fakt funkcjonowania danej osoby w życiu społecznym. Dlatego też zakup tych rzeczy stanowi spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą. Nie ulega wątpliwości, że odpowiedni wygląd może mieć wpływ na wzajemny stosunek kontrahentów. Nie przesądza to jednak, że wydatek na zakup ubrania jest wydatkiem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej. Obowiązujące bowiem zasady życia społecznego wymagają, aby osoby prowadzące swoje interesy w ramach działalności gospodarczej posiadały schludny wygląd, podobnie zresztą jak osoby zatrudnione w innych zawodach. Uzyskiwanie przychodów w ramach działalności gospodarczej nie jest zatem uzależnione od rodzaju noszonej odzieży, gdyż schludny wygląd niezbędny jest dla wykonywania wielu zawodów poza sferą działalności gospodarczej. Wydatek danej osoby fizycznej na zakup odpowiedniej odzieży osobistej (garnitury) nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, gdyż jego poniesienie uwarunkowane jest głównie innymi względami, aniżeli uzyskiwanie przychodu z tej działalności. Wydatki na zakup odzieży mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w ramach wydatków na reprezentację, jeżeli podatnik wykaże, że odzież ta utraciła charakter odzieży osobistej np. z uwagi na wyposażenie jej w charakterystyczne cechy firmy (barwy, krój, logo). Stąd postanowiono, jak w sentencji. Interpretacji niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). |
|
| 2005-07-12 |
