Należy przy tym zwrócić uwagę (por. np. wyrok z dnia 27 listopada 2000 r., I SA/Ka 1933/99), że ustawodawca nie posługuje się kategorią kosztów prowadzonej działalności, lecz wiąże pojęcie kosztu z pojęciem przychodu. Koszt jest wydatkiem i zaliczenie konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od wykazania bezpośredniego związku wydatku z prowadzoną działalnością i odpowiedniego udokumentowania.Utrwalony już został w orzecznictwie NSA pogląd, że przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z przychodami racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 1992 r., sygn. akt SA/Po 1393/92 niepublikowany).
Ponadto, zasadą powszechnie stosowaną w systemie prawa polskiego (w tym także podatkowego) jest to, że jeżeli ktoś z określonych faktów zamierza wywodzić skutki prawne, to musi je udowodnić. Na podatniku ciąży bowiem obowiązek wykazania, iż poniósł określone wydatki, które z punktu widzenia obowiązujących przepisów traktowane są jako koszt uzyskania przychodu. Aby można uznać jakiś wydatek za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione dwa warunki: celem powinno być osiągnięcie przychodów i wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Łączne spełnienie tych dwóch warunków (pozytywnego i negatywnego) pozwala dany wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów.
Należy zwrócić jednak uwagę, że ciężar dowodu co do wykazania istnienia związku przyczynowego spoczywa na podatniku. (patrz wyrok NSA z dnia 27.06.2001, sygn. akt. I SA/Gd 45/99, LEX Nr 53576).
Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi wydatek na zakup kamery video nie może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, gdyż brak jest związku pomiędzy poniesieniem wydatku, a uzyskaniem przychodu z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi zauważa ponadto, że zgodnie z art. 178 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - w każdym stadium postępowania organ podatkowy obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, kopii lub odpisów. Natomiast § 3 stanowi, że strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów. W myśl cytowanego artykułu strona ma prawo wglądu do akt sprawy. Prawo to może być wykonywane przez nią osobiście lub też przez pełnomocnika. Prawo do przeglądania akt sprawy obejmuje uprawnienie do zapoznania się z treścią wszelkich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w tym również wszelkich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Prawo to obejmuje również uprawnienie do utrwalania ich treści w postaci notatek, kopii lub odpisów. Jak bezspornie wynika z analizy w/w przepisów nie ma żadnych przeciwwskazań do uwierzytelniania niezbędnych dla strony, z akt sprawy, dokumentów.
Ponadto zgodnie z art. 123 Ordynacji podatkowej strona ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, tj. od chwili wszczęcia postępowania do jego zakończenia.

Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi stwierdza jak w sentencji.