Pytanie:

Czy odsetki od kredytu prywatnego przeznaczonego na spłatę kredytu wykorzystanego na potrzeby działalności gospodarczej stanowić będą koszt uzyskania przychodów?

Stan faktyczny przedstawiony we wniosku:
Do prowadzenia działalności gospodarczej i pokrywania wydatków z nią związanych jednostka wykorzystywała środki z przyznanego kredytu obrotowego. Był to kredyt krótkoterminowy (1 rok), co rok odnawialny.
Korzystanie z takiego kredytu naraziło jednostkę na wysokie koszty jego obsługi. W związku z tym jednostka zrezygnowała z usług tego banku i przeniosła obsługę bankową do innego banku. Aby dokonać całkowitego rozliczenia się z poprzednim bankiem jednostka zaciągnęła kredyt na osoby fizyczne, imiona i nazwiska właścicieli (konsumpcyjny) na 10 lat. Ze środków tego kredytu spłacono przedmiotowy kredyt obrotowy.
Pytanie brzmi:
Czy odsetki od kredytu prywatnego przeznaczonego na spłatę kredytu wykorzystanego na potrzeby działalności gospodarczej stanowić będą koszt uzyskania przychodów?
Stanowisko wnioskodawcy:
powołując się na art.22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednostka uważa, iż odsetki te są kosztem uzyskania przychodu.

Zgodnie z 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DZ.U.Nr 14 z 2000 r. poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.23. Natomiast artykuł 23 ust1. pkt 8 lit.a) oraz pkt 32 ww ustawy wykluczają możliwości zaliczenia do kosztów:
- wydatków na spłatę pożyczek (kredytów) z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów);
-naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Z powyższego wynika, że żaden z przepisów nie uzależnia możliwości zaliczenia do kosztów odsetek od pożyczek (kredytów) od klasyfikacji czy też nazewnictwa stosowanego przez instytucje finansowe pod warunkiem, że odsetki są zapłacone, a pożyczka (kredyt) została spożytkowana na potrzeby działalności gospodarczej.
W związku z powyższym podatnik ma prawo do obciążania kosztów podatkowych wydatkami poniesionymi na spłatę odsetek od pożyczek (kredytów) tzw. konsumpcyjnych pod warunkiem ich zapłacenia oraz istnienia związku przyczynowo - skutkowego między kredytem a przychodem z działalności gospodarczej.
Istotne dla oceny, czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskanym przychodem z działalności gospodarczej, jest to, czy składniki majątku nabyto do majątku przedsiębiorstwa, co winno znajdować odzwierciedlenie np. przez uwzględnienie ich w ewidencji środków trwałych. Podobnie, jeśli kredyt został przeznaczony na dofinansowanie bieżącej działalności gospodarczej, istotne jest, na jaki cel faktycznie zostały wydatkowane środki z zaciągniętego kredytu.

Wyrok NSA z dnia 3 marca 1994 r., sygn. akt S.A./Po 3138 : " Podatnik ma możliwość zaliczenia odsetek od zaciągniętego kredytu bankowego do kosztów uzyskania przychodów wtedy, gdy wykaże, iż kredyt ten był przeznaczony na prowadzoną działalność gospodarczą, a zaangażowanie określonej kwoty kredytu bankowego w prowadzoną przez niego działalność gospodarczą ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu ... ".

W przedstawionym stanie faktycznym jednostka środki pochodzące z kredytu obrotowego przeznaczyła na bieżące potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. W tej sytuacji zapłacone odsetki od kredytu konsumpcyjnego przeznaczonego na spłatę kredytu obrotowego będą kosztem uzyskania przychodu.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na fakt, iż jeżeli z kredytu obrotowego finansowane były cele inwestycyjne np. wytworzenie środka trwałego, to również odsetki od kredytu zaciągniętego na jego spłatę nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, lecz zwiększają koszty danej inwestycji w okresie jej realizacji. Jak wynika bowiem z art.23 ust.1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak na wstępie.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przestawionego przez Jednostkę we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszego postanowienia.
Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia - art.14b §1 i § 2 Ordynacji podatkowej.
Na postanowienie służy zgodnie z art.236 § 2 pkt1 Ordynacji podatkowej zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nysie w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia.
Zażalenie podlega opłacie w znakach skarbowych - art.1ust.1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 09.09.2000r. / Dz. U. Nr 86, poz. 960 ze zm./ .