Pytanie:

Czy można amortyzować w sposób uproszczony mieszkania wybudowane w ramach ulgi na wynajem?

Zgodnie z treścią cytowanego wyżej art. 22g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.

Ponadto z art. 23 ust. 1 pkt 45 w/w ustawy wynika, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a - 22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Istotą ulgi na budowę budynku wielorodzinnego z przeznaczeniem lokali mieszkalnych na wynajem było odliczanie wydatków na budowę tego budynku od dochodu przed opodatkowaniem.

W związku z powyższym ma Pan prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wynajmowanych mieszkań tylko od tej części wartości budynku, która nie została odliczona od dochodu tytułem ulgi związanej z budową mieszkań na wynajem.

A zatem kosztem uzyskania przychodu będą odpisy amortyzacyjne dotyczące części budynku nie objętej ulgą na wynajem, gdyż nie ma podstaw do dwukrotnego odliczania poniesionych wydatków: raz poprzez odliczanie poniesionych wydatków na budowę od dochodu a po raz kolejny przez dokonanie odpisów amortyzacyjnych i zaliczenie ich w ciężar kosztów.

W związku z powyższym stanowisko Pana przedstawione we wniosku nie jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieliczce w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.