Pytanie:

- czy w przypadku kupna waluty obcej w kantorze ustala sie różnice kursowe?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że jest Pan jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, w ramach której dokonuje importu surowca z Białorusi. Rachunki wystawiane są przez białoruskiego kontrahenta w EURO lub w USD. Zakupu waluty dokonuje w kantorze, przeliczając na złote średnim kursem NBP z dnia poniesienia kosztu. Nie ustala różnic kursowych wynikających z faktycznego kursu sprzedaży waluty w sytuacji gdy zakupu dokonano w kantorze.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski z dnia poniesienia kosztu. Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego przez bank, z którego usług korzystał ponoszący koszt oraz zastosowania kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski i dnia zarachowania kosztów. Z literalnego brzmienia w/w przepisu wynika, że dla obliczania różnic kursowych podatnicy powinni stosować kursy walut ustalonych odpowiednio przez bank, z którego usług korzystał podatnik.

W przedstawionym stanie faktycznym w celu uregulowania zapłaty za towar sprowadzany z Białorusi ustalonej w EURO lub USD podatnik dokonuje zakupu waluty obcej w kantorze. Możliwość taka wynika z przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe (Dz.U. Nr 141 poz. 1178 ze zm.), która to ustawa zawiera regulacje dotyczące działalności kantorowej. Z art. 15 ust. 1 ustawy - Prawo dewizowe wynika, że wartość kupna lub sprzedaży zagranicznych środków płatniczych nie może przekroczyć w ramach jednej umowy zawieranej przez przedsiębiorcę wykonującego działalność kantorową równowartości 20.000 EURO. Wobec powyższego należy stwierdzić, że w przypadku gdy dokonuje się zakupu waluty obcej w kantorze, a następnie reguluje płatności za faktury wyrażone w walutach obcych, nie występują różnice kursowe. Wynika to z powołanych przepisów w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które za podstawę wyliczenia różnic kursowych przyjmują transakcje dokonywane za pośrednictwem banków, nie zawierają natomiast uregulowań dotyczących rozliczania różnic kursowych w przypadku dokonywania transakcji zakupu i sprzedaży zagranicznych środków płatniczych.
Zatem działanie podatnika jest prawidłowe.