Pytanie:

Czy koszty uzyskania przychodów ze stosunku pracy, w sytuacji, gdy przewyższają one kwotę wynagrodzenia uzyskanego przez pracownika w danym miesiącu, powinny być zastosowane przez płatnika w pełnej wysokości?

W dniu 12.01.2005 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek z dnia 11.01.2005 r. o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Pismem z dnia 13.01.2005 r. przesłanym za pośrednictwem Poczty Polskiej (data wpływu: 17.01.2005 r.) uzupełniono wniosek o własne stanowisko w ww. sprawie.

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Miejski Zespół Oświaty z siedzibą w .... w 2004 r. zatrudniał na podstawie umowy o pracę pracownika, który uzyskał w danym miesiącu wynagrodzenie ze stosunku pracy niższe od kosztów uzyskania przychodów. Według stanowiska płatnika, koszty uzyskania przychodów powinny być zastosowane w pełnej wysokości.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. (Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176 ze zm.) koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, w przypadku, gdy:

• podatnik uzyskuje przychody od jednego zakładu pracy - wynoszą 102,25 zł miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.227,00 zł,
• miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę - wynoszą 127,82 zł miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.533,84 zł.

Przepisy ww. ustawy z dnia 26.07.1991 r. nie przewidują obniżenia miesięcznej kwoty kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy, w sytuacji gdy koszty te przewyższają wysokość miesięcznego wynagrodzenia.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy przedstawionego stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia tj. w 2004 r.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.