Pytanie:

Czy w przypadku, gdy płatnik naliczył dodatkowe wynagrodzenie roczne za rok 2004 byłemu pracownikowi, z którym wygasł stosunek pracy nie stosuje się kosztów uzyskania przychodów ?

płatnik naliczył dodatkowe wynagrodzenie roczne za rok 2004 byłemu pracownikowi, z którym wygasł stosunek pracy (wypłaty jeszcze nie było) i nie zastosował kosztów uzyskania przychodów

i zajęto następujące stanowisko:

w przypadku tego wynagrodzenia nie stosuje się kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) stosownie do swojej właściwości miejscowej naczelnik urzędu skarbowego (...) na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola, albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym udzielam interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego następująco:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz 176 z późn. zm.) źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Zgodnie z definicją zawartą w art. 12 ust. 1 w/w ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

O tym czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy (i innych w/w stosunków) decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy też inna osoba nie związana (aktualnie lub w przeszłości) z pracodawcą.

Dodatkowe wynagrodzenie roczne, może otrzymać wyłącznie pracownik, a zatem stanowią one przychód ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu jak wynagrodzenie. Dodatkowe wynagrodzenie roczne wypłacone byłemu pracownikowi po jego odejściu z pracy zaliczane jest do przychodów ze stosunku pracy, mimo iż wypłacone zostało po ustaniu tego stosunku.

W związku z tym, płatnik zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o pdof będzie zobowiązany zastosować koszty uzyskania przychodu w momencie dokonania wypłaty lub postawienia pieniędzy lub wartości pieniężnych do dyspozycji podatnika.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej na niniejsze postanowienie służy stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.