Pytanie:

Czy za koszt uzyskania przychodów można uznać wierzytelność, której nieściągalność została udokumentowana postanowieniem sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości dlużnika, ze względu na to, że majątek dłuznika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postepowania ?

W dniu 02.02.2005 r. wystąpiono do tut. organu podatkowego z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tj. przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności z tytułu sprzedaży wyrobów dla "E" Sp. z o.o. , której nieściągalność została udokumentowana postanowieniem sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika, ze względu na to, iż majątek dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego.

Zgodnie z regulacją art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Przepis art. 23 ust. 1 pkt 20 w/w ustawy podatkowej stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem takich wierzytelności nieściągalnych, które uprzednio na podstawie art. 14 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została uprawdopodobniona. Wykładnia tego przepisu wskazuje, że warunkiem zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodu wierzytelności odpisanych jako nieściągalne jest równoczesne spełnienie dwóch przesłanek.

Przepis art. 14 ust. 1 w/w ustawy podatkowej stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Nieściągalność wierzytelności winna być udokumentowana w sposób określony w art. 23 ust. 2 w/w ustawy, a mianowicie:
1. postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadające stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2. postanowieniem sądu o:
a) oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, obejmującej likwidację majątku gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub
b) umorzeniu postępowania upadłościowego, obejmującego likwidację majątku gdy zachodzi okoliczność, o której mowa w lit. a, lub
c) ukończeniu postępowania upadłościowego, obejmującego likwidację majątku albo
3. protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.

Reasumując, w przypadku, gdy kwota należnego przychodu została uprzednio zaewidencjonowana w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako przychód należny i której nieściągalność została uprawdopodobniona w/w dokumentami jako wierzytelność nieściągalna, a w Pana przypadku posiadania postanowienia sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdyż majątek masy nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego, przedmiotowa wierzytelność może stanowić koszt uzyskania przychodu.