Pytanie:

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, świadczy również usługi kierowcy w transporcie krajowym i zagranicznym. Na świadczenie usług kierowcy zawarł umowę z jednym zleceniodawcą. Otrzymuje każdorazowo na wyjazdy kartę drogową i polecenie wyjazdu służbowego. Czy może zaliczyć w koszty diety z tytułu podróży służbowych przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług kierowcy ?

Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, świadczy Pan również usługi kierowcy w transporcie krajowym i zagranicznym. Na świadczenie usług kierowcy zawarł Pan umowę z jednym zleceniodawcą. Otrzymuje Pan każdorazowo, na wyjazdy kartę drogową i polecenie wyjazdu służbowego.

W związku z tym zwrócił się Pan do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z pytaniem, czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług kierowcy ? formułując własne stanowisko w sprawie, że wydatki dotyczące należnych diet służą osiąganiu przychodu w myśl art. 22 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 14a § 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości miejscowej naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym udzielam interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego następująco:

Ustawa z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w art. 23 ust. 1 pkt 52 reguluje zagadnienie zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą, a także osób z nimi współpracujących.

Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych ww. osób, w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra tj. w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. nr 236, poz. 1990).

Powołane rozporządzenie nie zawiera definicji podróży służbowej. Została ona natomiast zawarta w art. 77 5 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.). W kodeksie pracy pojęcie podróży służbowej zostało określone jako wykonywanie zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. W przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą stałym miejscem pracy jest miejscowość wymieniona we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej.

Zatem w świetle powyższego, osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych w kraju i za granicą, nie mają w żaden sposób określonego stałego miejsca pracy a podróże krajowe i zagraniczne należą do istoty prowadzonej działalności gospodarczej, w związku z czym wyjazdy w ramach wykonywanej działalności nie są podróżami służbowymi (stanowią one zwykłe czynności będące przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej) i brak jest podstaw do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wartości diet z tytułu podróży służbowych.

W przypadku świadczenia usług transportowych diety stanowiłyby zwrot osobistych wydatków na wyżywienie przedsiębiorcy.

Informuje się, że interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niniejsze postanowienie służy stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.