Pytanie:

Zapytanie dotyczy możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego (samochód), nie używanego w okresie zimowym z uwagi na brak zleceń w tym czasie.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23.
W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do momentu:
- zrównania sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową,
- postawienia ich w stan likwidacji
- zbycia lub stwierdzenia ich niedoboru.
Podkreślić należy, iż zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodów uznaje się wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkami wymienionymi w ustawie, w związku z czym koszty muszą mieć bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie w założeniu winno mieć wpływ na zwiększenie osiągniętego przychodu.
Rozwiązanie przez zleceniodawców umowy o wykonywanie usług transportowych ma charakter czasowy (okres zimowy), niemniej jednak w okresie tym brak jest działań których następstwem byłoby powstanie lub zwiększenie przychodu z działalności gospodarczej podatnika, zatem brak jest podstaw do uznania za koszt uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych.