Zgodnie z przepisem art. 22 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zwrot w "celu" użyty w tym przepisie oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Zgodnie z zapisem art. 22 a ust. 1 amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22 c, stanowiące własność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m.in. maszyny, urządzenia i środki transportu - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Samochód jako środek trwały podlega amortyzacji, którą dokonuje się według zasad określonych w art. 22 a-22 o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym, są odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z ww. pismem jest Pan właścicielem samochodu, który stanowi środek trwały firmy. Samochód użytkowany jest w Pana działalności gospodarczej np. do przewozu części samochodowych do wykonywanych usług. Obecnie chce Pan, aby służył również jako samochód zastępczy dla klientów, którym świadczy Pan usługi w zakresie naprawy pojazdów.

W świetle przedstawionych wyżej faktów, odpisy amortyzacyjne będą stanowiły koszt uzyskania przychodu, ponieważ pomiędzy poniesionym wydatkiem a powstaniem przychodu istnieje związek przyczynowo-skutkowy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto wyjaśniamy, że art. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), nie wymienia jako przychód z działalności gospodarczej, tego typu zdarzenia, wobec czego wykorzystanie środka trwałego jako samochodu zastępczego dla klientów, nie będzie rodziło w Pana przypadku zobowiązania podatkowego.