Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Dokonana wykładnia gramatyczna użytego przez ustawodawcę w zapisie wskazanego wyżej art. 22 ust. 1 "koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów" wskazuje, że podatnik ma możliwość odliczania dla celów podatkowych wszelkich wydatków, z zastrzeżeniem postanowień art. 23, jednakże pod warunkiem wykazania ich bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, tj. istnieje przyczynowo-skutkowa relacja pomiędzy tymi wielkościami.

Zatem dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu wystarczy, aby podatnik wykazał związek przyczynowy pomiędzy wydatkiem a racjonalnie spodziewanym przychodem.

Ciężar udowodnienia faktu, iż dany wydatek miał związek z przychodem z konkretnego źródła ciąży na podatniku.

Ponadto warunkiem odliczenia wydatków od przychodów jest udokumentowanie faktu poniesienia wydatku w sposób nie budzący wątpliwości i zgodnie z wymogami obowiązujących przepisów prawnych, tj. zostaną udokumentowane w sposób określony przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2003 r. Nr 152, poz. 1475).

Reasumując, jeżeli spełnione zostaną swarunki określone powyższymi przepisami zakupione karty telefoniczne mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.