Pytanie:

Czy zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowej własnej (osoby prowadzącej działalność gospodarczą) w wysokości diet przysługujących pracownikom?

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Przeworsku, działając na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), po rozpatrzeniu pana zapytania z dnia 12.07.2004 r. (data wpływu do tut. organu 20.07.2004 r.) w sprawie udzielenia pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego odnośnie na pytanie: czy zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowej własnej (osoby prowadzącej działalność gospodarczą) w wysokości diet przysługujących pracownikom, informuje, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Kwestie tę regulują przepisy:

1. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990),
2. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991).

Na podstawie informacji zawartej w pana piśmie stwierdzić należy, iż świadczy pan usługi transportowe na terenie kraju w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. w celach zarobkowych i na własny rachunek. Według czego świadczenie tych usług nie może być traktowane jako podróż służbowa, bowiem czynności związane z realizacją tychże usług i wiążące się z nimi podróże krajowe (a także zagraniczne przy świadczeniu usług za granicą) należą do istoty prowadzonej działalności, a zatem nie mogą być utożsamiane z podróżą służbową. W konsekwencji oznacza to, że podatnikowi świadczącemu usługi transportowe w tym również usługi kierowcy nie przysługuje z tytułu świadczenia tych usług prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, diet z tytułu podróży służbowych. Jednakże możliwym jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych podczas wyjazdów związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej przez podatnika świadczącego usługi w zakresie usług transportowych na zasadach ogólnych przewidzianych przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (np. rachunki za pobyt w hotelu, opłaty za przejazd płatną autostradą). Warunkiem koniecznym jest jednak, aby wydatek poniesiony był w ramach prowadzonej działalności i w celu uzyskania przychodu. Poniesiony wydatek powinien być także prawidłowo udokumentowany.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że stanowisko podatnika zawarte w przedmiotowej sprawie jest nieprawidłowe.