Zgodnie z przepisem art. 22 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zwrot w "celu" użyty w tym przepisie oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Ponadto wydatki ponoszone na rzecz pracownika z tytułu świadczeń na podnoszenie kwalifikacji zawodowych nie zostały wymienione w art. 23 wyżej cytowanej ustawy o podatku dochodowym jako wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Zatem jeżeli zdobywane przez pracownika kwalifikacje można powiązać z zakresem działalności firmy, należy uznać, że poniesione w tym celu wydatki mają związek z osiągniętymi przychodami i zaliczyć je w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto informujemy, że koszty ponoszone przez zakład pracy związane z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia pracownika np. w formie studiów wyższych, stanowią przychód pracownika w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.