Pytanie:

Możliwości zakwalifikowania w koszty uzyskania przychodu wydatków związanych z wybudowaniem parkingu oraz dojazdu do hali produkcyjnej.

Pismem z dnia 22.07.2004 r. uzupełnionym dnia 02.08.2004 r. współwłaściciele Przedsiębiorstwa P-H-U zwrócili się z prośbą o udzielenie informacji w następującej sprawie.
Firma wybudowała nową halę produkcyjną oraz przed budynkiem, w którym mieści się biuro wybudowano parking oraz dojazd do hali produkcyjnej.
W związku z powyższym Podatnicy proszą o wydanie opinii dotyczącej możliwości zakwalifikowania w koszty uzyskania przychodu wydatków związanych z wybudowaniem parkingu oraz dojazdu do hali produkcyjnej. Zdaniem Podatnika przedmiotowe wydatki zwiększają wartość początkową budynków.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Elblągu działając na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami) na pisemne zapytanie Podatnika udziela pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w Jego indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Z objaśnień zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30.12.1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT - Dz. U. z 1999 r., Nr 112, poz. 1317 z późniejszymi zmianami), w Grupie 1 "Budynki i lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu niemieszkalnego" wynika, że w skład budynku jako pojedynczego obiektu inwentarzowego wlicza się również tzw. "obiekty pomocnicze" obsługujące dany budynek np. chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itp. "Obiekty pomocnicze", obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem. Wynika z tego, że "obiekty pomocnicze" zwiększają wartość początkową tylko pojedynczego budynku, natomiast jeżeli obsługują więcej niż jeden budynek to stanowią samodzielny środek trwały.
Wówczas zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176 z późniejszymi zmianami) kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Art. 22a ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym stanowi, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty
   - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22i, ust. 1 przywołanej ustawy o podatku dochodowym odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j - 22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi załącznik nr 1 do wymienionej ustawy o podatku dochodowym.

Parking przed budynkiem biurowym oraz dojazd do hali produkcyjnej stanowią tzw. "obiekt pomocniczy". W związku z powyższym w przypadku kiedy przedmiotowy "obiekt pomocniczy" obsługuje pojedynczy budynek wówczas poniesione wydatki na jego wybudowanie zwiększają wartość początkową budynku, natomiast w przypadku kiedy obsługuje więcej niż jeden budynek to stanowi samodzielny środek trwały zaliczany do podgrupy 10 KŚT "Budynki niemieszkalne", stawka amortyzacyjna 2,5%.