Istota interpretacji:

Czy można dokumentować zakup roślin zielarskich dowodami wewnętrznymi?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Firma Wnioskodawcy jest zarejestrowana jako podatnik podatku VAT. Podatek dochodowy od osób fizycznych opłacany jest na zasadach ogólnych. W ramach swojej działalności Wnioskodawca zamierza rozpocząć skup produktów takich jak zioła. Zioła te będą skupowane od rolników i od tzw. "zbieraczy". Każdorazowy zakup produktów i dla każdego dostawcy dokumentowany będzie za pomocą dowodów wewnętrznych. Dowody te nie będą zawierały podatku VAT, będą wystawione zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 14 ust. 2 pkt 2 (winno być § 14 ust. 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.), tj. będą zawierały datę i podpis osób, które bezpośrednio dokonały wydatków, określające przy zakupie: nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy dowód wewnętrzny stosowany przy zakupie ww. produktów, będzie stanowić źródłowy dokument księgowy w świetle art. 14 ust. 2 pkt 2 (winno być § 14 ust. 2 pkt 2) ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r....
2. Czy dowód wewnętrzny bez względu na jego wartość będzie wystarczającym dokumentem, aby zakupy mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie dowodów wewnętrznych, spełniających warunki określone w art. 14 ust. 2 pkt 2 (winno być § 14 ust. 2 pkt 2) ww. rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. jest wystarczające do udokumentowania zaistniałej transakcji oraz zaliczenia poniesionych kosztów do podatkowych kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż z uwagi na fakt, iż przedmiotem złożonego wniosku jest zdarzenie przyszłe, niniejszą interpretację oparto o przepisy prawa podatkowego, w brzmieniu obowiązującym w 2011r., tj. obowiązującym w dniu wydania interpretacji.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.
  
  

Przy czym ww. ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie określa sposobu dokumentowania poniesionych wydatków, odsyłając w tym zakresie do odrębnych przepisów.

W przypadku prowadzenia przez Wnioskodawcę podatkowej księgi przychodów i rozchodów, sposób prowadzenia księgi oraz dokumentowanie znajdujących się w niej zapisów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Stosownie do ww. rozporządzenia podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe.

W myśl § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie – nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach – przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku).

Natomiast § 14 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia wskazuje, iż dowody, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć m.in. zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0).

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej zamierza rozpocząć skup produktów takich jak zioła. Zioła te będą skupowane od rolników i od tzw. "zbieraczy". Każdorazowy zakup produktów i dla każdego dostawcy dokumentowany będzie za pomocą dowodów wewnętrznych.

Mając na względzie treść powyższych przepisów oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca będzie mógł w tej sytuacji dokumentować zapisy w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów, dotyczące kosztów (wydatków) związanych z pozyskiwaniem surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących, sklasyfikowanych pod ww. symbolem PKWiU, na podstawie dowodów wewnętrznych. Tak udokumentowane wydatki z ww. tytułu, o ile ponoszone będą w celu uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, będą mogły stanowić koszt uzyskania przychodów tej działalności.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.