Istota interpretacji:

Czy po zwrocie części dotacji koszty z odpisów amortyzacyjnych niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w latach 2004-2010 mogą stanowić koszty podatkowe w momencie zwrotu środków do A. na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego czy powinno się dokonać korekt kosztów w latach ubiegłych?

• konieczności korekty odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środków trwałych w następstwie zwrotu części dotacji, z której sfinansowano ich zakup,
• możliwości i sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie środków trwałych, odpowiadających wysokości zwróconej dotacji inwestycyjnej

–jest prawidłowe.

(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 10 listopada 2010r. Znak: IBPBI/1/415-857/10/ZK, IBPBI/1/415-858/10/ZK, IBPBI/1/415-859/10/ZK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 26 listopada 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji pieczywa. Ewidencja księgowa prowadzona jest w formie ksiąg rachunkowych od 2006 roku, a działalność jest opodatkowana na zasadach ogólnych - "podatek liniowy". W latach 2004-2005 Wnioskodawca rozliczał się na zasadach ogólnych według skali podatkowej i prowadził ksiegę przychodów i rozchodów. Otrzymana dotacja nie stanowiła przychodu, była przeznaczona na zakup środków trwałych. W związku z rozwojem prowadzonej działalności w dniu 13 maja 2004 roku zawarł umowę na skutek czego otrzymał dotację z Agencji - program SAPARD "Tworzenie miejsc pracy na obszarach wiejskich" na sfinansowanie części zakupu maszyn i urządzeń do produkcji piekarniczej oraz samochodów dostawczych o ładowności do 3500 kg. Agencja udzieliła mu pomocy finansowej stanowiącej zwrot części kosztów kwalifikowanych na realizację przedsięwzięcia w wysokości 210.000 zł, nie więcej niż 47,11% kwalifikowanych kosztów przedsięwzięcia wynoszących 445.804,92 zł. Udział własny w kosztach kwalifikowanych to kwota 235.804,92 zł, co stanowi 52,89% całkowitych kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia. W związku z tym, iż część kosztów była refundowana, 47,11% odpisów amortyzacyjnych środków trwałych zakupionych z dotacji nie stanowiła kosztów uzyskania przychodów, natomiast jego udział własny, a więc 52,89% odpisów amortyzacyjnych było kosztem podatkowym. W wyniku powództwa A. zapadł wyrok Sądu Apelacyjnego, z którego to wyroku wynika zwrot części należnej dotacji w wysokości 105.000 zł wraz z odsetkami i połową kosztów postępowania sądowego. Wyrok ten był następstwem częściowego nie wykonania § 6 ust. 1 lit. o) umowy. Przyczyną niedopełnienia warunków umowy było nie uściślenie warunków zatrudnienia oraz częściowe zaniedbanie pracowników A. Wnioskodawca nadmienia, iż w firmie nadal istnieją zakupione środki trwałe w związku z otrzymanym dofinansowaniem. Maszyny nadal generują przychody dla firmy.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż:

• z dotacji zostały zakupione środki trwałe, tj. dwa samochody ciężarowe, wałkowarka z wyposażeniem, piec obrotowy z wyposażeniem, piec modułowy, wymiennik ciepła, dzielarka do ciasta, zaokrąglarka taśmowa, wydłużarka walcowa, odprężnik,
• firma amortyzuje środki trwałe zakupione z dotacji wg metody liniowej, według stawek określonych w wykazie,
• wyrok Sądu Apelacyjnego zapadł w dniu 28 maja 2010r., a uprawomocnił się w dniu ogłoszenia wyroku w dniu 20 maja 2010r.,
• pozwany - Wnioskodawca zwrócił na rzecz powoda A. kwotę 105.000 zł w dniu 31 maja 2010r.,
• pozwany - Wnioskodawca na rzecz powoda A. poniósł koszty zasądzone przez Sąd Apelacyjny w kwocie 8.850,00 zł, tytułem zwrotu połowy kosztów postępowania oraz kwotę 7.950,00 zł, tytułem zwrotu połowy kosztów postępowania administracyjnego.
  
  

Istotne elementy stanu faktycznyego zawarto równiez w części F. poz. 51. wniosku gdzie wskazano, iż w związku ze zwrotem części dotacji zmieniła się proporcja zaliczenia w koszty podatkowe odpisów amortyzacyjnych. Z umowy podpisanej w 2004r. z A. wynika, że 47,11% kosztów to koszty sfinansowane z A., które zgodnie z art. 23 ust 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, natomiast 52,89% to udział własny będący kosztem podatkowym.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy po zwrocie części dotacji koszty z odpisów amortyzacyjnych niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w latach 2004-2010 mogą stanowić koszty podatkowe w momencie zwrotu środków do A. na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego czy powinno się dokonać korekt kosztów w latach ubiegłych...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), koszty nierozliczonej amortyzacji lat 2004-2010 mogą stanowić koszt w miesiącu zwrotu dotacji, są to bowiem koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Faktyczny wydatek został poniesiony w momencie zwrotu dotacji, wobec tego nie należy dokonywać korekty kosztów podatkowych wstecz, gdyż w latach 2004-2010 odpisy amortyzacyjne były dokonywane zgodnie z obowiązującym stanem faktycznym i prawnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmieniać należy, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 i 2, wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.