|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: diety, koszty uzyskania przychodów | |
| Data: 2010-10-20 | |
![]() Istota interpretacji:Czy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć diety za czas podróży służbowej właściciela firmy transportowej?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Od 2009 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług transportowych. Długotrwałe wyjazdy powodują że ponosi zwiększone koszty związane z wykonywaną działalnością. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy podatnikowi prowadzącemu pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług transportowych na trasach krajowych i zagranicznych przysługuje prawo do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów diet za czas podróży służbowych... Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, odbywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 22 ust. 1, w związku z art. 23 ust. 1 pkt 52, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aby osoba prowadząca działalność gospodarczą mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowych, podróż musi:
Z analizy powyższych przepisów wynika, że osobom prowadzącym działalność gospodarczą przysługuje prawo uwzględnienia w kosztach uzyskana przychodów wartości diet za czas podróży służbowych w ramach określonego limitu, tzn. do wysokości diet przysługujących pracownikom. Przepisy te nie zawierają klauzuli pozwalającej na pozbawienie podatnika prawa do uwzględnienia diet w kosztach uzyskania przychodów ze względu na charakter lub rodzaj prowadzonej działalności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
W myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy, nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Powyższe oznacza, że osoby prowadzące działalność gospodarczą mają prawo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów, wartość diet związanych z własnymi podróżami służbowymi do wysokości nieprzekraczającej wysokości diet określonych dla wskazanej grupy pracowników w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r.:
Z treści wniosku wynika, że przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest świadczenie usług transportowych na trasach krajowych i zagranicznych. Długotrwałe wyjazdy powodują że ponosi zwiększone koszty związane z wykonywaną działalnością. Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli usługi świadczone przez Wnioskodawcę, wykonywane są w ramach odbywanych przez niego krajowych i zagranicznych podróży służbowych, to do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej może On zaliczyć wartości diet za czas tych podróży, do wysokości wskazanej w ww. rozporządzeniach. Wskazać przy tym należy, iż pojecie "podróży służbowej" unormowane jest w przepisach prawa pracy, tj. w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), a w konsekwencji rozstrzygnięcie kwestii, czy podróże jakie Wnioskodawca odbywa są podróżami służbowymi, nie leży w kompetencji organów podatkowych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2010-10-20 |
