Istota interpretacji:

Możliwość skorygowania wartości początkowej środka trwałego oraz odpisów amortyzacyjnych oraz możliwość złożenia korekty deklaracji PIT-5 na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy.

• możliwości skorygowania wartości początkowej środka trwałego oraz odpisów amortyzacyjnych -jest prawidłowe,
• możliwości złożenia korekty deklaracji PIT-5 na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy -jest nieprawidłowe.
  
  

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 5 stycznia 2004 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupili za cenę 40.360 zł (słownie: czterdzieści tysięcy trzysta sześćdziesiąt złotych) brutto samochód osobowy marki Ford Fiesta w salonie w W. Zbywca samochodu wystawił fakturę na kwotę netto 33.081 zł i odpowiednio na kwotę brutto 40.360 zł. Samochód był zakupiony jako nowy pojazd. Do listopada 2009 r. samochód wykorzystywany był w celach rodzinnych.

W momencie zakupu pojazdu ani Wnioskodawczyni, ani jej mąż nie prowadzili działalności gospodarczej. Nie mieli więc możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W dniu 2 listopada 2009 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej pod firmą: K. Jako formę opodatkowania wybrała opodatkowanie według skali podatkowej (zasady ogólne). W dniu 31 grudnia 2009 r. na mocy pisemnego protokołu przekazania samochód (dalej: "Środek Trwały" lub "Samochód") został wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonego przez Wnioskodawczynię przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 22g ust. 8 ustawy o PIT jako wartość początkową Środka Trwałego przyjęto kwotę 20.500 zł tj. oszacowaną rynkową wartość samochodu na dzień 31 grudnia 2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Jaką wartość należy przyjąć jako wartość początkową Środka Trwałego, który został zakupiony w dniu 5 stycznia 2004 r., a wprowadzony do ewidencji środków trwałych w dniu 31 grudnia 2009 r. i czy powinna to być cena netto czy brutto...
2. Czy można zastosować indywidualną stawkę odpisów amortyzacyjnych na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT...
3. Czy można obecnie skorygować wartość początkową Środka Trwałego oraz wysokość dokonanych odpisów amortyzacyjnych począwszy od stycznia 2010 roku przyjmując za wartość początkową pojazdu cenę jego nabycia w 2004 roku wynikającą z wystawionej faktury VAT...
   
   

Odpowiedź na pytanie trzecie stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Pani w zakresie pytania pierwszego i drugiego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawczyni jest ona uprawniona do dokonania korekty odpisów amortyzacyjnych podwyższając ich podstawę od momentu podwyższenia wartości początkowej, a co za tym idzie skorygowania kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 81 § 1 OP jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Natomiast zgodnie z art. 81 § 2 OP skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni jest uprawniona do złożenia korekty deklaracji na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy (PIT - 5) za odpowiednie miesiące poczynając od stycznia 2010 r., gdyż od tego miesiąca uwzględniane były odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej samochodu. Do ww. korekt, zgodnie z art. 81 § 2 OP, powinna dołączyć pisemne uzasadnienie.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307ze zm.), za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z uwzględnieniem ust. 2-18 uważa się w razie nabycia w drodze kupna – cenę nabycia.

Stosownie do art. 22g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia, uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast zgodnie z zapisem art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

Przepisy art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowią, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W konsekwencji istnieje możliwość ustalenia wartości początkowej nabytego w drodze kupna środka trwałego, na podstawie wyceny dokonanej przez podatnika, ale tylko w przypadku, gdy nie można ustalić jego ceny nabycia.

Jak wynika z treści złożonego wniosku, samochód osobowy nabyty został za określoną na fakturze cenę. W przedmiotowej sprawie nie mamy więc do czynienia z sytuacją, w której ustalenie ceny nabycia środka trwałego nie jest możliwe, gdyż cena zakupu powyższego środka trwałego jest wartością znaną.

Zatem zgodnie z generalną zasadą określoną w art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, wartość początkową środka trwałego nabytego w drodze kupna ustala się na podstawie ceny nabycia.

W sytuacji nieprawidłowego ustalenia podstawy dokonywania odpisów amortyzacyjnych (co ma miejsce w rozpatrywanym przypadku) zachodzi konieczność dokonania korekty.

Korekta wartości początkowej skutkuje zmianą wysokości dokonanych odpisów amortyzacyjnych, co ma wpływ na wysokość należnego podatku. W wyniku takiej korekty może powstać nadpłata.

Zauważyć ponadto należy, iż podatnik ma obowiązek prawidłowo ustalić dochód i wysokość podatku dochodowego. W przypadku ustalenia błędnej wartości podstawy (wartości początkowej) do obliczenia odpisów amortyzacyjnych, niż wynika to z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, następuje zaniżenie bądź zawyżenie odpisów i tym samym wykazanie błędnej wysokości kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym w przypadku zaniżenia wartości początkowej środka trwałego - Wnioskodawczyni powinna dokonać podwyższenia podstawy dokonywania odpisów amortyzacyjnych od dnia przyjęcia środka trwałego do używania (zakładając, że już w tym momencie nastąpiło zaniżenie wartości początkowej) i zwiększyć odpowiednio wartość dokonanych już odpisów amortyzacyjnych za ten okres.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Stosownie natomiast do § 2 ww. artykułu skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty

Zauważyć wprawdzie należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., nakładały na podatników prowadzący działalności gospodarczą obowiązek składania deklaracji według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku na formularzu PIT-5 lub PIT-5L (co wynikało art. 44 ust. 6) jednakże z dniem 1 stycznia 2007 r. obowiązek składania takich deklaracji został przez ustawodawcę zniesiony.

Wobec powyższego nie można w przedmiotowej sprawie podzielić poglądu Wnioskodawczyni, iż jest ona uprawniona do złożenia korekty deklaracji na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy (PIT-5) za odpowiednie miesiące poczynając od stycznia 2010 r., skoro obowiązek składania takich deklaracji został zniesiony przez ustawodawcę z dniem 1 stycznia 2007 r. W tym zakresie stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, iż:

• Wnioskodawczyni winna dokonać podwyższenia podstawy dokonywania odpisów amortyzacyjnych od dnia przyjęcia środka trwałego do używania (zakładając, że już w tym momencie nastąpiło zaniżenie wartości początkowej) i zwiększyć odpowiednio wartość dokonanych już odpisów amortyzacyjnych za ten okres,

• Wnioskodawczyni nie może złożyć korekty deklaracji na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy (PIT-5).
  
  

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje