|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: amortyzacja, darowizna, koszty uzyskania przychodów, przedsiębiorstwa, przekazanie nieodpłatne, środek trwały, towar handlowy, wartość rynkowa | |
| Data: 2010-09-03 | |
![]() Istota interpretacji:Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym amortyzacja od wartości rynkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa nabytego w drodze darowizny będzie u Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodów?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni na podstawie umowy darowizny zamierza nieodpłatnie przejąć od swojego syna (dalej: Osoba Fizyczna) prowadzoną przez niego działalność gospodarczą w zakresie wynajmu powierzchni handlowych (użytkowych) w dwóch galeriach handlowych (dalej Przedsiębiorstwo). W skład Przedsiębiorstwa wejdą nieruchomości oraz prawa i składniki majątkowe z nimi związane, w tym budynki galerii handlowych i ich wyposażenie. Wnioskodawca przejmie również prawa wynikające z umów najmu oraz wszelkich innych umów umożliwiających funkcjonowanie galerii handlowych (np. umowy o dostawę mediów). Darowizna zostanie dokonana w formie aktu notarialnego, w którym wskazana zostanie wartość Przedsiębiorstwa (darowizny) ustalona w oparciu o ceny rynkowe, czyli według przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia. W związku z otrzymaniem darowizny oraz podjęciem działalności gospodarczej w zakresie wynajmu powierzchni handlowych (użytkowych) Wnioskodawca ujmie w ewidencji środków trwałych wszystkie składniki majątku nabyte w drodze darowizny, odpowiadające definicji środka trwałego. Jako wartość początkową poszczególnych środków trwałych Wnioskodawca zamierza przyjąć ich cenę rynkową. Suma wartości (cen rynkowych) poszczególnych środków trwałych odpowiadać będzie wartości darowizny określonej w akcie notarialnym. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym amortyzacja od wartości rynkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa nabytego w drodze darowizny będzie u Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodów... Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) (dalej ustawa pdof) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tejże ustawy. Stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy pdof kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o ustawy pdof. W art. 22a-22o ustawy pdof ustawodawca wskazał m.in. zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, od której podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty podatkowe. Artykuł 22g ust. 15 ustawy pdof stanowi, iż w przypadku nabycia przedsiębiorstwa w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa, a wartością składników mienia, nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn. Zdaniem Wnioskodawcy, mając na względzie analizowany stan faktyczny, przepis powyżej przytoczony znajdzie zastosowanie dla celów ustalenia wartości początkowej środków trwałych, które Wnioskodawca nabędzie w drodze darowizny. Zauważyć bowiem należy, iż art. 22g ust. 15 ustawy pdof określa zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych nabytych w ramach przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 3) ustawy pdof termin "przedsiębiorstwo" użyty przez ustawodawcę w art. 22g ust. 15 ustawy pdof oznacza przedsiębiorstwo w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 551ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz.U. Nr 166, poz. 93 ze zm.) (dalej: KC), przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej który obejmuje w szczególności:
Mając na względzie powyższe wskazać należy, iż przedsiębiorstwo to zespół składników majątkowych, które stanowią aktywa i pasywa pozwalające na realizację określonych zadań gospodarczych przez nabywcę (tu: Wnioskodawcę). Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Wnioskodawca w drodze darowizny nabędzie od Osoby Fizycznej nieruchomości, oraz prawa i składniki majątkowe z nimi związane, w tym budynki galerii handlowych i ich wyposażenie. Wnioskodawca obejmie również prawa wynikające z umów najmu oraz wszelkich innych umów umożliwiających funkcjonowanie galerii handlowych (np. umowy o dostawę mediów). Oznacza to, iż Wnioskodawca przejmie od Osoby Fizycznej wszelkie aktywa i pasywa, które umożliwią mu samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie najmu powierzchni handlowych (użytkowych). Mając na względzie powyższe, uznać należy, iż Wnioskodawca nabędzie w drodze darowizny od Osoby Fizycznej przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551KC. W konsekwencji wartość początkowa składników majątkowych Przedsiębiorstwa, czyli podstawa dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wchodzących w jego skład powinna zostać ustalona zgodnie z art. 22g ust. 15 ustawy pdof. Wnioskodawca pragnie przy tym dodać, iż jak zostało wskazane w stanie faktycznym, darczyńcą będzie syn Wnioskodawcy (Osoba Fizyczna). Oznacza to, iż art. 22g ust. 12 pdof (w związku z art. 22g ust. 13 pkt 5) ustawy pdof) obligujący obradowanego (tu: Wnioskodawcę) do ustalenia wartości początkowej środków trwałych w wysokości określonej w ewidencji (wykazie) darczyńcy (tu: Osoby Fizycznej) nie znajdzie zastosowania. W tym miejscu podnieść należy, iż przywołany powyżej art. 22g ust. 15 ustawy pdof - zgodnie z którym Wnioskodawca zamierza ustalić wartość początkową środków trwałych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa - wskazuje, iż wartość początkowa powinna zostać ustalona w oparciu o wartość rynkową z uwzględnieniem postanowień art. 19 ustawy pdof (art. 22g ust. 16 ustawy pdof). Stosownie do art. 19 ustawy pdof wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia, oraz miejsca i czasu odpłatnego zbycia. Jak zostało wskazane w stanie taktycznym, suma wartości początkowych wszystkich środków trwałych, które wchodzić będą w skład przedsiębiorstwa otrzymanego od Osoby Fizycznej odpowiadać będzie wartości darowizny określonej w akcie notarialnym. Wartość darowizny ustalona zostanie na poziomie ceny rynkowych aktualnych dla okresu, w którym darowizna zostanie dokonana. Oznacza to, iż wartość początkowa każdego ze środków trwałych wchodzących w skład przedsiębiorstwa ustalona zostanie na poziomie cen rynkowych, czyli z uwzględnieniem stanu i stopnia zużycia środków trwałych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, miejsca położenia nieruchomości oraz daty dokonania darowizny. Podsumowując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy po otrzymaniu darowizny oraz podjęciu działalności gospodarczej przy wykorzystaniu majątku nabytego w ramach przedsiębiorstwa, będzie on uprawniony do rozpoznawania jako koszty podatkowe odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości rynkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, określonej dla celów podatku od spadków i darowizn w akcie notarialnym. Wnioskodawca pragnie wskazać, iż stanowisko zaprezentowane przez niego powyżej znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych działających z upoważnienia Ministra Finansów. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 3 grudnia 2009 r. (sygn. ILPB1/415-992/09-2/IM) Dyrektor izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził co następuje: "Reasumując amortyzacja od wartości rynkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład przedsiębiorstwa nabytego w drodze darowizny jest u nabywcy darowizny kosztem uzyskania przychodów z tym że łączna wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn". Analogiczny pogląd został zaprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 27 października 2009 r. (sygn. ILPB1/415-849/09-6/AA), jak również przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2008 r. (sygn. IPPB1/415-394/07-2/AJ). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2010-09-03 |
