|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: działalność gospodarcza, eksploatacja, ewidencja przebiegu pojazdu, koszty uzyskania przychodów, samochód demonstracyjny, towar handlowy | |
| Data: 2010-04-30 | |
![]() Istota interpretacji:Czy istnieje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu w celu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją samochodów demonstracyjnych stanowiących towary handlowe w tej działalności.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca, jako wspólnik spółki jawnej, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży samochodów osobowych i dostawczych. Umowy zawarte z producentami przedmiotowych samochodów, nakładają na Spółkę obowiązek posiadania określonej ilości samochodów demonstracyjnych, wykorzystywanych do jazd próbnych. Samochody demonstracyjne są fabrycznie nowymi samochodami, nabywanymi przez Spółkę z zamiarem ich odsprzedaży w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Jeżeli samochody demonstracyjne zostaną sprzedane przed upływem tego okresu, wówczas traktowane są jako towar handlowy, jeżeli jednak sprzedaż we wskazanym okresie nie nastąpi, wówczas zaliczane są do środków trwałych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, istnieje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu w stosunku do samochodów demonstracyjnych traktowanych jako towar handlowy, aby wydatki na eksploatację tychże pojazdów, mogły zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów... Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu w celu zaliczenia wydatków związanych z eksploatacją samochodów demonstracyjnych w całości do kosztów uzyskania przychodu. Prowadzona działalność gospodarcza, polegająca w szczególności na sprzedaży samochodów osobowych oraz dostawczych, wiąże się z koniecznością posiadania samochodów demonstracyjnych, specyfika tej działalności, jej szczególny charakter uniemożliwiają niejednokrotnie dokonanie stosownego zapisu w ewidencji przebiegu pojazdu. Odbywane jazdy próbne są bowiem kilkuminutowe, długość przebytych tras w większości przypadków nie przekracza jednego kilometra, nie sposób zatem prowadzić w rzetelny sposób przedmiotowej ewidencji. Bezsprzeczny jest fakt, iż samochody demonstracyjne nabywane są w celu dalszej odsprzedaży, a jazda próbna jest formą zachęty potencjalnego klienta do zakupu samochodu. Przedmiotowe samochody nabywane są zatem w celu uzyskania przychodu. W konsekwencji wszelkie koszty poniesione w związku z eksploatacją samochodów demonstracyjnych winny zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl natomiast art. 23 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
Samochody demonstracyjne, używane do jazd próbnych, w celu zaprezentowania potencjalnemu nabywcy ich walorów użytkowych, nabywane przez dealera do sprzedaży w stanie nieprzetworzonym, stanowią rzeczowy majątek przedsiębiorstwa. Przychód ze sprzedaży tych samochodów jest przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pojazdy te, nawet w przypadku wykorzystywania ich w prowadzonej działalności gospodarczej, nie są środkami trwałymi z uwagi na przewidywany okres używania (poniżej roku od daty nabycia). W tym przypadku nie mają zastosowania przepisy dotyczące amortyzacji środków trwałych, a tym samym nie istnieje obowiązek wprowadzania tych składników majątku do ewidencji środków trwałych. Zatem do kosztów związanych z zakupem, ubezpieczeniem i eksploatacją samochodów osobowych będących samochodami demonstracyjnymi, przeznaczonymi w dalszej kolejności do sprzedaży jako towar handlowy, ponoszonych w celu osiągnięcia przychodów nie mają zastosowania przepisy art. 23 ust. 1 pkt 4 i pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, nie ma przeszkód prawnych, aby do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej zaliczać poniesione wydatki związane z eksploatacją samochodów demonstracyjnych stanowiących towary handlowe, bez obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, pod warunkiem jednak, że posiadają one cechy, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, wydatki związane z ubezpieczeniem samochodów demonstracyjnych zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów z uwzględnieniem treści cyt. wyżej przepisu art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić też należy, że wydatki na ubezpieczenie samochodów demonstracyjnych mają charakter kosztów bezpośrednich, natomiast składka ubezpieczeniowa jest świadczeniem podzielnym. Zatem w przypadku prowadzenia ksiąg rachunkowych (lub księgi przychodów i rozchodów w warunkach określonych w art. 22 ust. 6 ww. ustawy), zastosowanie winien mieć przepis art. 22 ust. 5 ustawy. Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca może w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki związane z eksploatacją samochodów demonstracyjnych stanowiących towar handlowy w tej działalności, bez obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2010-04-30 |
