|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: koszty uzyskania przychodów, odsetki od kredytu | |
| Data: 2010-02-12 | |
![]() Istota interpretacji:Czy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć prowizje i odsetki od kredytu konsumenckiego zaciągniętego na w celu związane z prowadzoną działalnością gospodarczą?Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 11 stycznia 2010 r. Znak IBPBI/1/415-1005/09/WRz wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 19 i 20 stycznia 2010 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą. W celu realizacji zamówień od klientów zaistniała konieczność sfinalizowania zakupów zagranicznych. W celu uzyskania środków zwrócił się do kilku banków o udzielenie kredytów. Banki odmówiły udzielenia kredytów na działalność gospodarczą, jednocześnie oferując udzielenie pożyczki gotówkowej dla osób fizycznych. Środki uzyskane z pożyczek w całości przekazał na konto firmowe regulując nimi przedpłaty i inne zobowiązania wynikające z prowadzonej działalności. Raty pożyczek regulowane są i będą z rachunku firmy. Wnioskodawca nie posiada innych dochodów poza dochodami uzyskanymi z prowadzonej działalności gospodarczej. Na infolinii uzyskał informacje, że koszty kredytów-pożyczek są kosztem uzyskania przychodu (odsetki prowizje). Z dokumentacji rachunków Wnioskodawcy: firmowego i pożyczkodawców wynika, iż środki (pożyczki) zostały przekazane i wykorzystane na działalność. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy interpretacja infolinii skarbowej jest prawidłowa ... Czy prawidłowo postąpił uczyniono zaliczając w koszty uzyskania przychodu prowizje i odsetki od udzielonych pożyczek... Zdaniem Wnioskodawcy, w koszty uzyskania przychodu prowadzonej dzielności gospodarczej może zaliczyć koszty kredytów i pożyczek gotówkowych (prowizji i odsetek), uzyskanych przez osobę fizyczną, a wykorzystywanych w całości do prowadzenia działalności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
Generalnie przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie poniesione i racjonalnie uzasadnione wydatki, poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mogą to być więc koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), (…). Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Stosownie natomiast do treści art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji. Przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, wydatków poniesionych na spłatę odsetek i prowizji od pożyczek (kredytów) przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu. Warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów, odsetek oraz prowizji od kredytu jest fakt ich zapłacenia oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem, a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy. Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ma więc faktyczne przeznaczenie kredytu, a nie treść umowy kredytowej zawartej z bankiem. Z powyższego wynika, iż prowizje oraz odsetki od kredytu mogą stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz zaciągnięty kredyt musi pozostawać w związku z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę z tego źródła przychodami, a prowizje i odsetki od kredytu muszą zostać faktycznie zapłacone i nie mogą zwiększać kosztów inwestycji. Z treści wniosku wynika, że zaciągnięte pożyczki na imię i nazwisko Wnioskodawcy w całości przekazane zostały na konto jego firmy, z którego uregulował przedpłaty i inne zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Odnosząc zatem treść cyt. powyżej przepisów do przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż wydatki poniesione na spłatę prowizji i skapitalizowanych odsetek od ww. pożyczek, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej po ich zapłacie i przy spełnieniu określonych wyżej warunków. Pamiętać jednakże należy, iż jeżeli środki pieniężne pochodzące ze wskazanych we wniosku kredytów (pożyczek) wydatkowane zostały na cele inwestycyjne, tj. na nabycie lub wytworzenie środków trwałych, to odsetki i prowizje od tych kredytów (pożyczek) podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w dwojaki sposób:
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2010-02-12 |
