Istota interpretacji:

możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z uzyskaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, a poniesionych po zmianie formy opodatkowania tej działalności na tzw. zasady ogólne

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 14 września 2009r. Wnioskodawca otrzymał z urzędu skarbowego protokół z przeprowadzonej kontroli (podstawa prawna kontroli: art. 281 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, okres objęty kontrolą 01 stycznia 2008 – 31 grudnia 2008r., forma opodatkowania w tym okresie – podatek dochodowy od osób fizycznych – zasady ogólne, zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych oraz podatek od towarów i usług VAT). Od stycznia 2008r. do lipca 2008r. Wnioskodawca rozliczał się na zasadzie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast od sierpnia 2008r. do grudnia 2008r., na zasadach ogólnych w związku z przekroczeniem w miesiącu lipcu 2008r. kwoty przychodu w wysokości 150.000 euro, wyrażonych w złotych 565.200, upoważniającej do korzystania z opodatkowania przychodów w formie ryczałtu.

W protokole powołano się na art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to stwierdza, że kosztami są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 i stwierdzono brak zasadności zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków na obsługę spedycyjną związaną z transportem kontenerów w okresie kiedy Wnioskodawca rozliczał się, jako osoba fizyczna na zasadach ogólnych. W uzasadnieniu podano, że koszty te nie miały związku z przychodem osiąganym przez Wnioskodawcę, który podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Uznano, że koszt ten dotyczył przychodu opodatkowanego w formie ryczałtu, jako nie związanego z jego uzyskaniem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasadny jest zarzut postawiony przez urząd skarbowy, że wydatków/kosztów związanych z obsługą spedycyjną kontenerów nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu (data wystawienia faktur na spedycję sierpień 2008r.), ponieważ ich poniesienie dotyczyło przychodu opodatkowanego w formie ryczałtu...

Zdaniem Wnioskodawcy, zasadnym było zaliczenie w koszty uzyskania przychodów wydatków/kosztów w miesiącu kiedy rozliczał się na zasadach ogólnych, pomimo że koszty dotyczyły przychodu opodatkowanego w formie ryczałtu, ponieważ zgodnie z cyt. wcześniej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Zasada ta w podanym przypadku została spełniona, na pewno koszty związane z transportem, o których mowa, zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Ustawa nie precyzuje dokładnie jakich konkretnie przychodów koszty te miały dotyczyć. Poza tym ciągłość działalności firmy została zachowana, zmieniła się tylko w ciągu roku forma rozliczenia podatku dochodowego z urzędem skarbowym z ryczałtu na podatkową książkę przychodów i rozchodów. Taka zmiana formy opodatkowania podyktowana była przepisami podatkowymi.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 22 ust. 6b tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w 2008r., za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6 (tj. dokonujących ewidencji zdarzeń gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów), uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

W myśl art. 9a ust. 1 ww. ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

1. uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 150.000 euro, lub
2. uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 150.000 euro.
   
   

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 ww. ustawy w razie utraty warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić właściwe księgi - chyba że jest zwolniony z tego obowiązku - i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

W stosunku do podatników, o których mowa w ust. 1, podlegających za część roku opodatkowaniu na ogólnych zasadach, za podstawę do określenia podatku dochodowego przyjmuje się dochód osiągnięty po utracie warunków do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (art. 22 ust. 2 ww. ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, iż, co do zasady, przy spełnieniu warunków wynikających z ww. ustaw, wybór formy opodatkowania przysporzeń majątkowych, uzyskanych w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, należy do podatnika. Przy czym, w przypadku wyboru tzw. zasad ogólnych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlega dochód, tj. uzyskany przychód pomniejszony o wydatki mogące stanowić koszty jego uzyskania. Natomiast w przypadku wyboru ryczałtu, o którym mowa w ww. ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu podlega cały uzyskany przychód. W podstawie opodatkowania tym podatkiem nie uwzględnia się zatem wydatków poniesionych w związku z uzyskaniem przychodu. Jednakże przychód ten, z braku możliwości pomniejszania go o koszty jego uzyskania, opodatkowany jest wg preferencyjnych stawek, niższych niż stawki wynikające z ustawy o podatku dochodowym.

W przypadku utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, podatnik winien jest od dnia, w którym przestał spełniać warunki do opodatkowania ryczałtem, zaprowadzić stosowną ewidencję księgową (podatkową księgę przychodów i rozchodów lub księgi rachunkowe). Od tego dnia opłaca podatek dochodowy na zasadach ogólnych, wobec czego podlega zasadom właściwym dla tej formy opodatkowania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, z której przychody do lipca 2008r. opodatkowywał ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Z uwagi na fakt, iż przychody z tej działalności przekroczyły wskazaną w przepisach kwotę 150.000 euro, utracił prawo do opodatkowania tym podatkiem i od sierpnia 2008r. opłacał podatek dochodowy na zasadach ogólnych, ewidencjonując zdarzenia gospodarcze w podatkowej księdze przychodów i rozchodów (co wynika z przedstawionego we wniosku stanowiska). Opłacając podatek na zasadach ogólnych, otrzymał faktury za obsługę spedycyjną związaną z transportem kontenerów za okres, w którym opodatkowany był ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Faktura ta została wystawiona w sierpniu 2008r. Zatem datą poniesienia wskazanego we wniosku kosztu była data wystawienia faktury.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić jednak należy, iż wskazane we wniosku wydatki związane z obsługą spedycyjną, dotyczące uzyskania przychodu opodatkowanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, pomimo iż zostały poniesione w okresie, w którym Wnioskodawca podlegał opodatkowaniu na tzw. zasadach ogólnych, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Możliwość zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodu prowadziłaby bowiem do bezpodstawnego uprzywilejowania Wnioskodawcy i odniesienia przez niego podwójnej korzyści – przychód, którego dotyczą wskazane we wniosku wydatki, opodatkowany byłby preferencyjną, niższą stawką, właściwą dla ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (przy której nie uwzględnia się poniesionych kosztów), natomiast wydatki te dodatkowo pomniejszałyby przychód uzyskany w późniejszym terminie, którego uzyskania wydatki te nie dotyczyły. Zauważyć również należy, iż na brak możliwości zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wskazuje także treść cyt. powyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem wydatki te dotyczą przychodu, który już został uzyskany i opodatkowany, nie są więc poniesione w celu uzyskania przychodu. Nie sposób również uznać, iż zostały poniesione w celu zachowania, czy też zabezpieczenia źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z uwagi na powyższe przedstawione we wniosku stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31 – 511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.