Istota interpretacji:

W którym roku należy ująć w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów wydatek związany z partycypacją w kosztach wykonania sieci wodociągowej?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej, która prowadzi działalność gospodarczą w zakresie budownictwa mieszkaniowego. Spółka zawarła w dniu 18 czerwca 2008 r. z Zakładem Usług Komunalnych, zwanym dalej ZUK, umowę o wykonanie sieci wodociągowej zaprojektowanej m.in. na działce, której właścicielem jest spółka. Za wykonane prace spółka zobowiązana została uiścić cenę umowną w wysokości 10.728,91 zł brutto zgodnie z umową o realizację inwestycji w trybie lokalnych inicjatyw inwestycyjnych (z dnia 18 czerwca 2008 r.). W umowie ZUK zobowiązał się do wykonania prac w terminie do 31 sierpnia 2008 r. i ostatecznego rozliczenia rzeczowo-finansowego inwestycji do dnia 30 września 2008 r. Ponadto w umowie o realizację inwestycji w trybie lokalnych inicjatyw inwestycyjnych ujęto zapis o przeniesieniu własności sieci wodociągowej oraz nieodpłatne prawo służebności lokalizacji sieci na działce (będącej własnością spółki) na rzecz ZUK z dniem podpisania umowy. Dnia 25 czerwca 2008 r. spółka dokonała przelewu środków na wspólną (wraz z ZUK) realizację inwestycji na kwotę 10.728,91 zł otrzymując od ZUK fakturę dokumentującą - "zaliczka na wykonanie odcinka sieci wodociągowej".

W dniu 6 marca 2009 r. ZUK powołując się na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w zakresie podatku od towarów i usług dokonał korekty wystawionej faktury "zaliczkowej". Dodatkowo pismem z dnia 6 marca 2009 r. ZUK przekazał spółce ostateczne rozliczenie końcowe udziału partycypacji w kosztach budowy wodociągu na kwotę 9.602,09 zł.

W kolejnym piśmie z dnia 23 marca 2009 r. ZUK potwierdził otrzymanie darowizny środków pieniężnych w kwocie 9.602,09 zł, a pozostałą różnicę wynikającą z faktycznej kwoty wpłaconych środków i wartości rzeczywistej poniesionych kosztów budowy wodociągu (tj. kwotę 1.126,82) zwrócił na konto spółki w dniu 24 marca 2009 r.

Poniesiony przez spółkę wydatek - partycypacja w kosztach budowy wodociągu, dotyczył:

• w 1/3 zakończonej inwestycji budowy budynku sprzedanego w 2008 r.,
• w 1/3 zakończonej inwestycji budowy budynku będącego towarem handlowym, ujętego przez spółkę spisem z natury na dzień 31 grudnia 2008 r.,
• w 1/3 nakładów na inwestycję bieżącą, jeszcze nie zakończoną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z tym, że ostateczne rozliczenie kosztów budowy wodociągu spółka otrzymała w kwietniu 2009 r. prawidłowym jest ujęcie całego wydatku (także dotyczącego budynku sprzedanego w 2008 r.) jako kosztu uzyskania przychodu bieżącego 2009 r....

Zdaniem Wnioskodawcy, partycypacja w kosztach budowy wodociągu na warunkach umowy z ZUK jest wydatkiem stanowiącym koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zabezpiecza źródło przychodów. Zainteresowany uważa, iż na podstawie art. 888-902 Kodeksu Cywilnego wydatek ten nie był darowizną, a tym samym nie mieści się w zakresie art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatek wyłączony przez ustawodawcę z kosztów uzyskania przychodów. Ze strony spółki, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, nie nastąpiło bezinteresowne przekazanie pieniędzy, ponieważ w zamian oczekiwana była rozbudowa wodociągu, jako element niezbędny do dalszej działalności gospodarczej. Ponadto, w treści umowy zawartej z ZUK oraz w tytule płatności nie istnieje intencja przekazania pieniędzy w formie darowizny. Budynki bez wody są produktami "ułomnymi". ZUK nie otrzymałby pieniędzy, gdyby nie jego zobowiązanie do wykonania wodociągu na gruncie spółki na jej potrzeby. Ponadto Zainteresowany wskazuje, że wykonanie wodociągu było warunkiem koniecznym do uzyskania warunków technicznych pozwalających na wydanie decyzji administracyjnych zezwalających na budowę budynków mieszkalnych, która jest przedmiotem działalności spółki. Ostateczne rozliczenie kosztów inwestycji wodociągowej miało miejsce w marcu 2009 r., dlatego Wnioskodawca uważa, że wydatek ten powinien być ujęty w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako koszt uzyskania przychodu w 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku z przychodem lub ze źródłem przychodu, tj. być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
• nie znajdować się w katalogu kosztów nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• być właściwie udokumentowany.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

W zakresie momentu potrącalności kosztów należy mieć na uwadze, że w myśl art. 22 ust. 4 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Stosownie do art. 22 ust. 5c ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Zgodnie z art. 22 ust. 6 cytowanej ustawy zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

Stosownie do art. 22 ust. 6b ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, którzy prowadzą podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba i 6 bb, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Stosownie do art. 24 ust. 2 ww. ustawy u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Zgodnie z § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.), podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej "spisem z natury", na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności. Podatnicy mogą także sporządzać spis z natury w innym terminie niż wskazany w § 27 ww. rozporządzenia. W takim przypadku ciąży na nich obowiązek zawiadomienia o zamiarze sporządzenia spisu właściwego naczelnika urzędu skarbowego (§ 28 ust. 4 ww. rozporządzenia). Sposób sporządzenia spisu i jego wyceny regulują przepisy § 28 i 29 ww. rozporządzenia.

Zatem w sytuacji, gdy podatnik w roku podatkowym nie osiągnie przychodu ze zbycia wybudowanego budynku, zobowiązany jest do ujęcia produkcji w toku i wyrobów gotowych w spisie z natury sporządzanym na koniec roku. Niesprzedane budynki w zależności od stopnia ich zaawansowania będą produkcją w toku, bądź wyrobami gotowymi podlegającymi spisowi z natury na koniec okresu sprawozdawczego i wycenie według kosztów wytworzenia. Tym samym w spisie tym zostaną ujęte materiały i usługi nabyte w związku z wybudowaniem budynków, niesprzedanych w danym roku podatkowym.

Składniki objęte remanentem wyłączone zostają z kosztów uzyskania przychodów danego okresu sprawozdawczego, w którym nie uzyskano przychodu z ich sprzedaży.

Mając na uwadze ww. uregulowania prawne oraz przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, że jeżeli wpłacona przez Wnioskodawcę kwota w 2008 r. na konto Zakładu Usług Komunalnych jest zaliczką, a nie uregulowaniem należności, wówczas nie będzie stanowiła ona kosztu uzyskania przychodów roku 2008.

Jeżeli Zainteresowany uzyskał stosowny dokument, potwierdzający uregulowanie należności dopiero w 2009 r., wówczas przedmiotowy wydatek będzie kosztem 2009 r. w odniesieniu do przychodów z tytułu budynku sprzedanego w 2008 r. oraz tej części pozostałej inwestycji, która zostanie sprzedana w 2009 r.

Natomiast, jeżeli wpłacona kwota przez Wnioskodawcę w 2008 r. jest uregulowaniem należności i Wnioskodawca posiada stosowny dokument potwierdzający poniesienie wydatku, wówczas stanowi ona koszt uzyskania przychodów roku 2008, w odniesieniu do przychodów z tytułu budynku sprzedanego w 2008 r. Z uwagi na to, że partycypacja w kosztach budowy wodociągu dotyczyła w 1/3 zakończonej inwestycji budowy budynku będącego towarem handlowym, ujętego przez Wnioskodawcę spisem z natury na dzień 31 grudnia 2008 r. oraz 1/3 nakładów na inwestycję bieżącą jeszcze nie zakończoną, muszą wydatki zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów danego okresu sprawozdawczego, w którym nie uzyskano przychodu z ich sprzedaży. Tak więc wydatki te staną się kosztem uzyskania przychodów dopiero w roku podatkowym, w którym Zainteresowany uzyska przychód ze sprzedaży zakończonej części inwestycji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto, w związku z tym, iż wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze wspólników spółki jawnej, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych wspólników.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.