W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, prowadzi działalność gospodarczą na postawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Przedmiotem tej działalności są usługi transportu międzynarodowego towarów. Przeważnie usługi te są świadczone na trasie Polska –Turcja -Polska. Do świadczenia tych usług zatrudnia pracowników. Przepisy, jakie obowiązują w zakresie ruchu wizowego pomiędzy Polską a Turcją, wymagają posiadania wizy przez osobę przekraczającą granice i polisy ubezpieczeniowej na świadczenia zdrowotne - do wiz dłuższych niż dwa tygodnie - obejmujące koszty leczenia, transportu, ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków, udzielania natychmiastowej pomocy "assistance". Pracownicy za zakupione wizy otrzymują potwierdzenie wystawione na swoje nazwisko. Polisy ubezpieczeniowe będą wystawiane na nazwisko wnioskodawcy, jako ubezpieczającego ze wskazaniem pracownika jako ubezpieczonego. Wnioskodawca będzie bezpośrednio ponosił koszty tego ubezpieczenia.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy zwrot kosztów wiz i sfinansowanie ubezpieczenia można będzie zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów ...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem wnioskodawcy, może on zaliczyć zwrócone pracownikom koszty wiz i poniesione koszty ubezpieczeń do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie są one wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów. Poniesienie tych kosztów wiąże się bezpośrednio z przewozem towarów na ww. trasie przez pracowników wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe

Zgodnie z przepisem art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów, należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości. W związku z tym, kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim. Dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, określony wydatek nie może być również wyszczególniony w katalogu negatywnym – wydatków nie stanowiących koszty uzyskania przychodów, ujętym w art. 23 ww. ustawy oraz musi być należycie udokumentowany.

W katalogu ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy, nie zawarto ani zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia co do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów:

• wartości zwróconych pracownikom wydatków poniesionych przez nich w związku z odbywaniem podróży służbowych,
  
• wydatków z tytułu ubezpieczenia pracowników w związku z ww. podróżami.
  
  

Wskazać przy tym należy, iż zgodnie § 2 Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.), z tytułu podróży, odbywanej w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1. diety;
2. zwrot kosztów:

1. przejazdów i dojazdów,
2. noclegów,
3. innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
   
   

W świetle powyższego, mając na względzie fakt, iż zakup wiz i ubezpieczeń jest niezbędny dla przewozu przez pracowników wnioskodawcy towarów na trasie Polska–Turcja–Polska, zwrócone pracownikom wydatki z tytułu zakupu wiz, jak i wydatki poniesione z tytułu zakupu ubezpieczenia związanego z podróżami służbowymi pracowników, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem należytego ich udokumentowania, stosownie do rodzaju prowadzonej księgi podatkowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie objętym pytaniem nr 2 zostanie wydana odrębna interpretacja.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.